Εσύ. Μίλα μου όσο θες

Διάβαζα ένα άρθρο για τη μοναξιά και τί κάνει το διαδίκτυο γι' αυτήν.

Πριν λίγο καιρό, ένας/μια χρήστης έγραψε στο φόρουμ ενός τεχνολογικού -άσχετο- site την εξής φράση:

"I am lonely. Will anyone speak 2 me?"

Λίγη ώρα μετά, ήρθε η πρώτη απάντηση: "OK, so how are you?". Λίγο μετά συνέβη κάτι εξαιρετικό. Ο προγραμματιστής της σελίδας την είχε "γράψει" τόσο καλά που οι αραχνούλες του Google την τσίμπησαν και την κατέταξαν πρώτη στα αποτελέσματα αναζήτησης με τίτλο "I am lonely".

Xαμός. Κρίνοντας από τα μηνύματα, πολύς κόσμος έμπαινε στο Google και έγραφε "I am lonely".

"Νιώθω τόσο ανακούφισμένος που τόσοι άνθρωποι νιώθουν το ίδιο με εμένα"
"Είναι 3 το πρωί. Μόλις ξύπνησα δίπλα στο αγόρι μου και νιώθω τόσο απίστευτα μόνη και λυπημένη"
"Είχα μεγάλη οικογένεια και τώρα μου απέμειναν μερικοί θείοι και θείες. Οι φίλοι μου προχώρησαν με τη ζωή τους και παντρεύτηκαν. Κάτι θα πρέπει να έχω κάνει για να το αξίζω αυτό"
"Σας προτείνω δύο πράγματα. Πρώτον, αγοράστε ένα όπλο. Δεύτερο, πυροβολήστε τον εαυτό σας στο κεφάλι. Άντε γαμηθείτε και μη ξανα-postάρετε τέτοιες αδερφίστικες μαλακίες ξανά"

Σιγά σιγά ο κόσμος άρχισε να ανταποκρίνεται και, βοηθούμενος από την ανωνυμία που σου επιτρέπει να παραδεχθείς πως "Ναι, νιώθω μοναξιά. Είμαι μόνος/η", να καταθέτει τα πραγματικά του συναισθήματα. Όσο και αν κάποια έτειναν προς τη μελαγχολία ή τις τάσεις αυτοκτονίας, η πλειοψηφία των μηνυμάτων ήταν πραγματικά θεραπευτική.

Σύντομα, δημιουργήθηκε μια κοινότητα κλειστή, αποτελούμενη από "Έγραψα ότι είμαι μόνος στο Google" και "από στόμα σε στόμα" χρήστες. Μέχρι τη στιγμή που ένα σχετικό άρθρο εμφανίστηκε στο λαμπερό New Yorker.

Το forum γέμισε με άσχετους, περίεργους και γενικότερα χρήστες που ανήκουν στο είδος του "διαδικτυακού τουρισμού". Η αρχική κοινότητα συσπειρώθηκε, αντιστάθηκε αλλά σύντομα οι χρήστες που ερχόντουσαν λόγω του άρθρου στο New Yorker υπερκέρασαν αυτούς που πήγαιναν λόγω του "I am lonely" στο Google.

Αυτά.
Με ενοχλεί η φράση "τα συμπεράσματα δικά σας" αλλά με ενοχλεί εξίσου και η μασημένη τροφή. Συνεπώς θα αρκεστώ να παραλληλίσω το γεγονός που μόλις ανέφερα με αυτό των άρθρων στυλ "Ανακαλύψαμε τα ελληνικά blogs, κάναμε μάνι μάνι copy-paste δύο ατάκες και σας παρουσιάζουμε τα καλύτερα σε βάθος χρόνου (μιας ημέρας, γιατί τόσο είχαμε στη διάθεσή μας)".

Ωραίο το "Αδερφέ, μας γράφει η Efimerida" αλλά απείρως καλύτερο "Αδερφέ, μας προτείνει ο friksos.blogspot.com".

Kαλημέρα μας και χρόνια πολλά στην καθημερινόπιτά μας που έκλεισε ένα έτος.