*

L’Atelier de Joel Robuchon **

2011-02-26T20:07:00.002+02:00

Zuberoa *

2011-02-26T19:56:00.001+02:00

Arzak ***

2011-02-26T19:48:00.001+02:00

Akelare ***

2011-02-26T19:37:00.002+02:00

Berasategui ***

2011-02-26T02:25:00.006+02:00

Το εστιατόριο του Martin Berasategui είναι 15 λεπτά έξω από το San Sebastian και έχει 3 αστέρια Michelin.

Μέχρι σήμερα είναι ότι καλύτερο έχω φάει μετά το fatduck.

Δες τις φωτογραφίες από το "the great degustation menu" και θα στα πω μετά.

THE BEST OF

MARTIN BERASATEGUI'S CUISINE

<<THE GREAT DECUSTATION MENU>>

salmon keia lightly smoked with seaweed powder of hazenut, coffee and vanilla

mille-feuille of smoked eel foie gras, spring onions and green apple

squid soup with creamy squid ink ravioli and squid crouton

fake iberian bacon canneloni with squid and white wine

cheese and carabana oil bubble with endives, red onions jus and iberian bacon

farmer's egg with beet root and liquid herb's salad, capraccio of basque stew and cheese

warm vegetable heart's salad with seafood, cream of lettuce hearts and idionized juice

roast red mullet with crystals of soft scales and juice of white chocolate with seaweeds

roasted Araiz's pigeon, fresh pasta with mushrooms and spring onions, touches of truffle cream

cold essence of basil and green bean, lime sherbet and juniper granite with almond

chocolate and acacia's honey with irish coffee

Εξαιρετικά τα πρώτα πιάτα, ο σολομός με τον καφέ απίθανος, το mille-feuille με στρώσεις από χέλι, φουά γκρα, και ελαφριά καψαλισμένο-καραμελωμένο πράσινο μήλο από πάνω συγκλονιστικό.

αλλά υπήρξαν πιάτα που θα τα θυμάμαι μια ζωή.

"warm vegetable heart's salad"

Mα τι ζωγραφιά! το χάζευες και δεν ήθελες να το χαλάσεις. Σε πιάνει ενθουσιαμός μόνο που την βλέπεις. Φρέσκο κρεμμυδάκι,η καρδιά με τα σπόρια της ντομάτας, μαϊντανός,γλυστρίδα, σπαράγγι, πολύχρωμα πέταλα από λουλούδια, φυλλαράκια από λαχανικά ήταν ξαπλωμένα στο πιάτο έχοντας το καθένα το χώρο του, όχι το ένα πάνω στο άλλο να έχουν γίνει σαλάτα.Απλά υλικά φάνταζαν πολύτιμα και μεγαλοπρεπή πάνω στο πιάτο. Όλα αυτά μαζί με κοματάκια από αστακό και όστρακα επάνω σε ένα υποόξινο παχύρευστό ζουμάκι εν ήδη λαδολέμονου

"roast red mullet with crystals of soft scales and juice of white chocolate with seaweeds

μπαρμπούνι! Γουρούνι! σο-κο-λά-τα!

(στο ρυθμό του bacci γουρουνια δολοφονοι)

Και όχι απλά μπαρμπούνι αλλά τηγανισμένο με τα λέπια!

Και όχι απλά γουρούνι, αλλά η ουρά του γουρουνιού!

Και όχι απλά σοκολάτα αλλά αφρό λευκή σοκολάτας με φύκια!

Στην περιοχή είσαι προετοιμασμένος για το συνδυασμό χοιρινού με ψαρικό. Αλλά αυτό ήταν πιάτο από το υπερπέραν.

Η βαριά γουρουνίσια γεύση της ουράς, με την αλμύρα του μπαρμπουνιού με τα τραγανά λέπια και την αεράτη γλυκύτητα της λευκής σοκολάτας είναι συνδυασμός θεϊκός. Δηλαδή συνδυασμός που ο Θεός κρατούσε για τον εαυτό του αλλά ο Berasategui την ανακάλυψε και την έδωσε στους ανθρώπους.

"cold essence of basil and green bean, lime sherbet and juniper granite with almond"

το όνειρο κάθε ποδοσφαιριστή είναι το champions league

του κάθε ηθοποιού να πάρει όσκαρ

του κάθε συνδικαλιστή να γίνει υπουργός (<-πολιτική παρέμβαση)

και της κάθε σορμπετογρανιτας που σκοπό έχει να να φρεσκάρει, να δροσίσει και να ψιλογλυκάνει το στόμα είναι να γίνει αυτό το γλυκό.

Σορμπέ από μοσχολέμονo, γαλάκτωμα από αμύγδαλο, γρανίτα από κεδροκούκουτσο και καρποί από φρέσκα φασολάκια περίμεναν να πέσει πάνω τους μια καταπράσινη ημίγλυκη δροσερή σάλτσα από βασιλικό.

Στο τέλος του δείπνου ο σεφ berasategui πέρασε από όλα τα τραπέζια να χαιρετήσει. Πραγματικά ένιωσα μεγάλη τιμή που ήρθε και από το τραπέζι μας να πούμε μια κουβέντα.

Asador Etxebarri *

2011-02-23T17:39:00.008+02:00

η σχάρα και τα κάρβουνα επιστήμη
ή
ψησταριά με αστέρι Michelin

Συννεφιασμένη Κυριακή στη χώρα των Βάσκων. Όπως το 'χαμε σχεδιάσει μήνες πριν, "στο Etxebarri να πάμε Κυριακή μεσημέρι - ταιριάζει για ταβέρνα!" Μουντάδα στην ατμόσφαιρα, καταπράσινα λιβάδια στο δρόμο και ένα μαγαζί τόσο υπερβολικά καλά κρυμένο που και το gps τα βρήκε σκούρα. Το ταξίδι από το Σαν Σεμπαστιάν στο Etxebarri είναι το καλύτερο ορεκτικό της ταβέρνας, όσο πλησιάζεις, το τοπίο ομορφαίνει (κι άλλο) και ο δρόμος χειροτερεύει. Φτάνεις, παρκάρεις, τεντώνεσαι και λες καλά όλο το χωριουδάκι αυτά τα 10 σπίτια είναι; Το κτήριο όπως όλα τα άλλα είναι πέτρινο, στο ισόγειο οι λιγοστοί ντόπιοι πίναν μπίρες και κάποιοι παρακολουθούσαν pilota στην τηλεόραση. Στον πρώτο όροφο σε περιμένει η σάλα, σου δείχνουν το τραπεζάκι σου, πας, βάζεις το παλτό σου στην πλάτη της καρέκλας και κάθεσαι.

Παλίρροια στο Σαν Σεμπαστιάν = πολλά γηπεδάκια ποδοσφαίρου για λίγες ώρες. Όλοι οι γονείς στη γραμμή του πλαγίου, θεατές-εμψυχωτές και τα παιδάκια (αγόρια-κορίτσια) πρωταγωνιστές

Όσο πλησιάζεις στο etxebarri το οδόστρωμα χειροτερεύει αλλά ο δρόμος ομορφαίνει.

Όλο κι όλο το χωριουδάκι είναι αυτά τα 5 σπίτια

Η πρώτη φορά που θα δεις ταμπέλα με το όνομα του εστιατορίου είναι η στιγμή που θα το έχεις βρει ήδη, πουθενά νωρίτερα

το ψωμί

χειροποίητο τσορίθο

βούτυρο με στάχτη

γαρίδες

στρείδι

αγγούρι της θάλασσας

χταποδάκια

κρόκος αυγού, μανιτάρια

σαρδέλες

μοσχάρι

παγωτό από καπνιστό γάλα, σιρόπι από άγρια φρούτα

παγωτό μανιτάρι, χωνάκι από ραβέντι

Το μαγαζί στα ελληνικά θα λεγόταν "η τέχνη, του όλα στα κάρβουνα"

Ο chef Bittor Arguinzoniz οργάνωσε την κουζίνα του από το μηδέν. Για να μπορεί να ελέγχει απόλυτα το ψήσιμο. Καταρχάς φτιάχνει το ξυλοχαρμάνι από διαφορετικά δέντρα για να πετύχει το αρωματικό αποτέλεσμα που θέλει. Ο ίδιος προτείνει πορτοκαλιά για τον σολομό και μηλιά για το χαβιάρι. Έχει συνεχώς στη μία άκρη της κουζίνας μια εστία φωτιάς που από εκεί μεταφέρει τη θράκα στη σχάρα. Το πιο μεγάλο πρόβλημα όταν ψήνεις στη σχάρα είναι η αστάθεια στην θερμαντική απόδοση. Κλασσική σκηνή είναι επειδή τα κάρβουνα καίνε πολύ να τα αραιώνουμε μεταξύ τους με ότι βρούμε πρόχειρο (συνήθως την τσιμπίδα που γυρνάμε και το κρέας) ή άμα δεν καίνε πολύ να τα συγκεντρώνουμε μεταξύ τους. Άλλες φορές βάζουμε και άλλα κάρβουνα και κάνουμε αέρα με πιστολάκι/βεντάλια ή προσπαθούμε με κάποια πατέντα να κατεβάσουμε τη σχάρα πιο κοντά στη θράκα. Ο chef (ως άλλος Jobs που ξαναεφεύρε το τηλέφωνο) επανασχεδίασε τη σχάρα. Έφτιαξε σύστημα με τροχαλίες που ανεβοκατεβάζουν τη σχάρα ώστε να ελέγχει πόση ζέστη θα πηγαίνει στο φαγητό.

φούρνος για σταθερή παροχή θράκαςl

σχάρες που ανεβοκατεβαίνουν γυρίζοντας την τροχαλία, η θράκα μπαίνει από κάτω στα συρτάρια

(φώτο από εδώ http://bigfoodsmallworld.blogspot.com/2010/09/asador-etxebarri.html)

Lekeitio, κοντινό ψαροχώρι

Le Chateaubriand

2011-02-11T01:54:00.014+02:00

ο,τι πιο γαλλικό έχει το Παρίσι

γιατί θέλει κότσια να έχεις κάθε μέρα διαφορετικό μενού

που είναι τα κρασιά; όχι στο μπαρ, στο κελάρι

οινοπαραγωγοί

κερασματάκι μπριοσοσουδάκι με παπαρουνόσπορο

ψαράκι τεμπούρα - πούδρα Crème de cassis

στρείδι στο ζωμό του

ζωμός πάπιας, λεμόνι κονφί, ρέβα

χτένια, τοπιναμπούρ

μπακαλιάρος, πιλ-πιλ, πρασ(σο)ινάδα

μοσχαράκι, πίκλες, ταντούρι

τυράκια

αντίβ, πορτοκάλι, ελιά καλαμάτας

σοκολάτα σέλερι

ανανάς, ζαχαρωτά, γλυκάνισο

menu unique 50€

το Chateubriand βγήκε ενδέκατο εστιατόριο στον κόσμο και πρώτο στη Γαλλία, αφήνοντας πίσω του όλα τα αστεράτα μαγαζιά
μετά τις 9.30 δεν κάνει κρατήσεις, οπότε σχηματίζεται πολιτισμένη ουρά και περιμένεις
όσο περιμέναμε να κάτσουμε ζητήσαμε από τον μπάρμαν/επί της υποδοχής/σομελιέ/κόφτη τυριών ένα ποτήρι κόκκινο κρασί της επιλογής του. Μου είπε σου προτείνω αυτό, δοκίμασε το και να ξέρεις, δεν θα με ενοχλήσει καθόλου αν δεν σου αρέσει και θες κάποιο άλλο
κάθε μέρα έχει διαφορετικό μενού και η μόνη επιλογή είναι γλυκό ή τυρί, οπότε άμα είσαι κανένας περίεργος που δεν τρώει αυτό και το άλλο...
δεν έχει επίσημο σάιτ, αλλά θα βρεις πολλά review π.χ. αυτό και αυτό

Γιατί δεν μου άρεσε το 300

2007-03-09T02:06:00.000+02:00

Διαστεβλώνει την ιστορία
Το βιβλίο ήταν καλύτερο
Οι ηθοποιοί δεν περνούσαν καλά στα γυρισματα και αυτο βγήκε προς τα έξω και το εισπράτει ο κόσμος.
Ήταν καμιά 30ρια.
Βοηθάει στην προσπάθεια του Holywood να μας αφελληνίσει

Το wiinja (μου) έρχεται

2007-01-30T13:07:00.000+02:00

Dear thalis,
Thanks for your order, we have received it and the payment correctly.

We will send your order next 1st Febrary but Unipost (Mail) and will be delivered in 10-15 days.

We’ll glad to know when you receive the package and you impression about the modchip and our service.

Once again, thanks for your order.

Gracias

Οι Ισπανοί hackers κόψαν πρώτοι το νήμα στο σπάσιμο του wii.
Κάτι που θα εκτοξεύσει τις ήδη αυξημένες πωλήσεις της big N, ευτυχώς που η Ν έχει κέρδος και από την πώληση της κονσόλας.
Το chip δεν είναι αναβαθμίσιμο οπότε δεν έχω ιδέα πόσο θα κρατήσει, υπάρχει πιθανότητα η Ν να το 'εξουδετερώσει' με το επόμενο software update και να ξαναπάρει τα σκήπτρα από τους Hackers (για πόσο όμως;)
Πάντως η αρχή έγινε από την απόφαση της Ν να χρησιμοποιήσει για την κονσόλα της τα διαδεδομένα δισκάκια dvd, ήταν θέμα χρόνου να σπάσει το κλείδωμα.
Ήδη κυκλοφορούν όλα τα παιχνίδια (περίπου 30) στα torrent-sites αλλά σε raw dump μορφή (αρχείο.rxx) ελάχιστα είναι burnable.

p.s. Βλέπω ότι μόλις τώρα κυκλοφόρησε και δεύτερο chip http://www.maxconsole.net/?mode=news&newsid=13934

ελπίζω το επόμενο post μου να έχει φωτογραφία δισκάκια γραμμένα με μαρκαδόρο:ZELDA,RED STEEL...

Ήρθε η καινούρια κονσόλα της Nintendo Wii (στο σαλόνι μου)

2006-12-06T01:49:00.000+02:00

I welcome wii

Κρίνοντας από τις πρώτες ώρες διασκέδασης εύχομαι να περάσουμε αρκετό καιρό έτσι.
Είναι δύο εταιρίες ρε παιδί μου που τις γουστάρω γιατί χαράσουν το δικό τους δρόμο, η Apple και η Nintendo.
Έτσι μετά την αγορά του macmini πριν ενάμισυ χρόνο ήρθε και το wii σήμερα ώστε να ζευγαρώσουν οι πανεμορφομικροσκοπικυπερτεχνολογικολευκές συσκεύες.
Πανέρμοφο και μικρό όπως το είχε υποσχεθεί χαρακτηριστικά η Νintendo πριν δύο χρόνια (όσο 3 θήκες dvd στη σειρά).
Δεν θα πω πολλά λόγια για την κονσόλα άλλωστε μπορεί να βρει κανείς δεκάδες review στο inet.
Θα πω δυο πραματάκια για τις μικρές λεπτομέρεις του wii

-Πρώτη φορά βλέπω slot-in drive που να δέχεται μικρά δισκάκια των 8 εκατοστών.
-Υπάρχουν καλυμένες 4 υποδοχές για τα χειριστήρια του gamecube.
-Είναι αθόρυβο
-Πολύ καλό και γρήγορο interface για να βλέπεις φωτογραφίες με slideshow κλεμμένο από το iphoto
-Εάν έχετε wii+apple δοκιμάστε να παίξετε με το DarwiinRemote έχει ενδιαφέρον
-Από το χειριστήριο μπορείς να ανοιγοκλείνεις την κονσόλα και το ανάποδο.
-Το χειριστήριο είναι ταυτόχρονα και αποθηκευτικός χώρος για τους
χαρακτήρες που έχεις δημιουργήσει στο wiisports .

Και μιας και αναφέρθηκα στο χειριστήριο...
απίστευτο! καταλαβαίνει οποιαδήποτε κίνηση στο χώρο ακόμα και το υποτυπώδες στρίψιμο του καρπού οπότε παιχνίδια όπως το τένις, μποξ, μπόουλινγκ γίνονται άκρως διασκεδαστικά.
Είναι πολύ αστείο να βλέπεις κάποιον να παίζει wiisports γιατί σου φαίνεται για τρελλός. Πως αλλιώς εξηγείς το να βλέπεις κάποιον να παίζει τενις και να χτυπιέται χωρίς ρακέτα;
Όσο για το μποξ παραθέτω ένα βιντεάκι (από κινητό) για να πάρετε μια γεύση

...περιμένω να ξεκινήσει και επίσημα το λανσάρισμα της κονσόλας ώστε να αγοράσω το πρώτο μου παιχνίδι, που θα είναι το red steel ή το call of duty III

ΤΕΛΙΚΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΙΠΕΣ, ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΚΟΝΣΟΛΑ ΤΡΙΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ XBOX, PS3 ή Wii ;
Καταρχάς εν αντιθέσει με τις άλλες δύο κονσόλες το wii δεν θεωρείται από επεξεργαστική ισχύ τρίτης γενιάς,
άντε ας το αφήσουμε στο 2.5 να μην παραπονιέται.
Η Nintendo χαράσει το δικό της μοναχικό δρόμο, ως επιλογή μιας και πάντα είχε τέτοια φιλοσοφία αλλά κυρίως λόγω ανταγωνισμού. Δεν την πάιρνει να χτυπήσει στα ίσια τους άλλους. Το θέμα είναι αν θα τα καταφέρει όπως έκανε και με το τελευταίο gameboy το nintendo ds που μετά από ένα μέτριο ξεκίνημα συνέχισε να πουλάει χωρίς πτώση ώσπου έγινε άκρως επιτυχημένο. Για να δούμε τι θα γίνει; εγώ πάντως πιστεύω ότι θα τα καταφέρει μιας και έχει κάνει πολύ δουλειά για συναρπαστικό gameplay, το οποίο είναι από μόνο του ικανό να κρατήσει το wii στην κορυφή.

Όαση στην έρημο η καινούρια προσθήκη στα Vista

2006-08-26T00:41:00.000+03:00

Σύμφωνα με το downloadsquad
στο καινούριο λειτουργικο της microsoft το χαρακτηριστικό ηχητικό σήμα έναρξης (startup sound) δεν θα μπορεί να απενεργοποιηθεί αλλά ούτε και να αλλαχτεί!
Δεν θα μπορεί να αλλαχτεί ώστε σε κάθε εκκίνηση (και επανεκκίνηση...) να ακούγεται ο ίδιος ήχος που θα σου μεταδίδει το μύνημα ότι ο υπολογιστής είναι έτοιμος και υπό τις διαταγές σου.
Αλλά πιο ωραία είναι η αιτιολογία του γιατί δεν θα μπορεί να απενεργοποιηθεί.
Πες ότι έχεις κλειστό τον ήχο του PC, με το που το ανοίξεις και δεν ακούσεις το startup sound υπό κανονικές συνθήκες θα είχες τρομοκρατηθεί (...). Τώρα όμως όχι, έδωσες λύση στο μυστήριο! έχεις κλειστό τον ήχο στο PC.

δεν υπάρχει πιο δημιουργικό κομμάτι της μαγειρικής από τις ζύμες

2006-08-18T14:08:00.000+03:00

επιτέλους το ελληνικό applestore σε κοινή γραμμή με τα ξένα

2006-08-09T00:44:00.000+03:00

Κατά τη διάρκεια κάθε keynote της apple, την παρουσίαση δηλαδή των καινούριων προϊόντων, στην κεντρική σελίδα όλων των applestore εμφανίζεται το κάτωθι μύνημα

εκτός φυσικά από το ελληνικό applestore το οποίο βρίσκεται στον πλανήτη χάπι.
Μπαίνοντας από περιέργεια να δω τι έχει στην αρχική του σελίδα την ώρα του keynote σκεφτόμουν αν θα έχει κλείσει και αυτό όπως όλα τα άλλα ή θα συνεχίζει κανονικά μη ασχολούμενο με το ανέβασμα των καινούριων προϊόντων;
και τι βλέπω;
είχε κλείσει και αυτό !

Υ.Γ. όταν αναφέρομαι στο applestore (www.applestore.gr) να διευκρινήσω ότι μόνο store δεν είναι γιατι ρητά αυτοχαρακτηρίζονται ως <<κέντρα επίδειξης >> (sic)
και μετά από την παγκόσμια πατέντα του store που δεν είναι store η δεύτερη παγκόσμια πατέντα, ηλεκτρονικο κατάστημα που για να ψωνίσεις από το σπίτι σου, σου ζητά το εξής απλό <<Επισκέπτεστε ένα από τα φυσικά καταστήματα της αλυσίδας Eurotoxo και συμπληρώνετε, με τη βοήθεια των υπαλλήλων, μια "Αίτηση Ανοίγματος Κωδικού στο Ηλεκτρονικό κατάστημα της Rainbow".>>!!!

το ταξίδι του Oh Dae-su για την i tha-ke

2006-02-04T18:44:00.000+02:00

με παίδεψε αυτή η μελωδία
την έψαχνα παντού
τελικά τη βρήκα

Κι αν μας αντέξει το φλουρί, θα φανεί στη βασιλόπιτα

2005-12-30T19:18:00.000+02:00

2000 ευχές για υγεία και 6 υποκειμενικές για όλα τα υπόλοιπα.

1. Είθε η ελληνική blogόσφερα να εξακολουθήσει να είναι αμείλικτη με τον εαυτό της, συγκαταβατική με τους αναγνώστες-τουρίστες και προσεκτική με τους ανιχνευτές ταλέντων.

2. Είθε η Δήμαρχος Αθηναίων να φυτεύσει 1 εκατομμύριο καραβάκια στην πόλη μας (αφού δεν καταφέρνει το 1 εκατομμύριο δεντράκια).

3. Είθε να απαγορευτούν τα Jeep από τα προάστια και να επιτρέπονται μόνο στο κέντρο της Αθήνας, κατά προτίμηση γύρω από τη Βουλή.

4. Είθε να προσφύγει επιτέλους κάποιος φίλαθλος στην αθλητική δικαιοσύνη και να ζητήσει τα λεφτά του εισιτηρίου του πίσω από τις ελληνικές ομάδες που κακοποιούν το άθλημα και τη νοοτροπία μας.

5. Είθε η Θεία (τηλε)Δίκη να απονεμηθεί στους τηλεδικαστές.

6. Είθε η καθημερινόπιτα του καθενός από εμάς να έχει τους πιο ευρηματικούς τίτλους και τις πιο ευφάνταστες ανατροπές.

Χρόνια πολλά.

Ευχάριστα τα νέα για τους λεπρούς στην Ελλάδα

2005-11-23T01:08:00.000+02:00

Καλά μαντάτα για τους συμπαθείς λεπρούς σύμφωνα με την ελευθεροτυπία
Ως γνωστό η πρόσβαση στα μέσα σταθερής τροχιάς (μετρό, ηλεκτρικός, τραμ...) τους είχε απαγορευτεί πριν από τους Ολυμπιακούς για θέματα ασφαλείας.
Και επειδή ουδέν μονιμότερο του προσωρινού μετά τους Ολυμπιακούς το μέτρο αυτό δεν πάρθηκε πίσω με αποτέλεσμα οι ταλαίπωροι λεπροί να βασανίζονται ακόμα.
Από σήμερα όμως σύμφωνα με απόφαση του ΗΣΑΠ (ηλεκτρικός) οι λεπροί μπορούν να χρησιμοποιούν αυτό το μέσο επιβιβαζόμενοι αποκλειστικά στο τελευταίο βαγόνι κάθε συρμού, ενώ δεν θα επιτρέπεται η παρουσία περισσοτέρων από δύο στο ίδιο βαγόνι.
α! σημειώνεται ότι δεν θα επιτρέπεται η χρήση του μέσου :

* Τις καθημερινές, από τις 6.15 ώς τις 9.30 το πρωί και από τις 12 το μεσημέρι ώς τις 6 το απόγευμα.

* Κατά τις ημέρες και ώρες διεξαγωγής εκδηλώσεων σε αθλητικές εγκαταστάσεις που εξυπηρετούνται από τον ΗΣΑΠ (ΣΕΦ, ΟΑΚΑ, Καραϊσκάκη, κ.τ.λ.)

* Με επιβίβαση ή αποβίβαση στους σταθμούς Αττικής, Μοναστηρακίου και Ομονοίας.

Τέλος οι λεπροί - επιβάτες δεν θα μπορούν να χρησιμοποιούν τους ανελκυστήρες και τις κυλιόμενες σκάλες των σταθμών, ενώ για προφανείς λόγους δεν επιτρέπεται η... βόλτα στις αποβάθρες.

Η ορθοδοξία δείχνει τον δρόμο

2005-10-11T01:21:00.000+03:00

Περιμένω αρκετά χρόνια να δω πότε οι ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί θα αρχίσουν να προσφέρουν τις εκπομπές τους για κατέβασμα. Να μπορείς να σεφάρεις το βράδυ σπίτι σου με την ησυχία σου και ταυτόχρονα να ακούς τον Τζούμα (87,7 9-11) που είναι πρωινός τύπος. Τώρα με την μόδα των podcast ίσως να δούμε ένα βήμα προς τα εκεί. Κατεβάζεις την εκπομπούλα σου και την ακούς όποτε γουστάρεις, πολύ θα ήθελα τώρα που έιναι μεσάνυχτα να άκουγα την πρωινή εκπομπή του Ψαριανού (92.6 12?-2).
Το μόνο podcast εν μέρει ελληνικό αλλά 100% ορθόδοξο που έχω βρει είναι αυτό
από την ελληνορθόδοξη εκκλησία στο Οχάιο, μεράκλωσες και θες έναν εσπερινό να έρθεις στα ίσα σου; NO PROBLEM !

rape me

2005-10-04T01:24:00.000+03:00

Πρόλογος:

Η χειρότερη ταινία όλων των εποχών δε σε λυτρώνει στο 40λεπτο ώστε να σηκωθείς να φύγεις. Η χειρότερη ταινία όλων των εποχών σε κρατάει καθηλωμένο επί δυόμιση βασανιστικές ώρες ακροβατώντας ανάμεσα στο αιώνιο ερώτημα του σινεφίλ: "Να φύγω ή να μη φύγω; Ιδού η απορία". Η κακή ταινία απαντάει αμέσως "Να φύγεις". Η χειρότερη όλων των εποχών απαντάει "Κάτσε λίγο ακόμα. Μπορεί κάτι ν' αλλάξει".

Κυρίως θέμα : είδα το last days του Gus Van Sant...

Επίλογος : είμαι δυνατότερος, διαθέτω μια φράση-υπερόπλο που αποτρέπει από την αυτοκτονία τους σταρ. ΜΗΗΗ θα κάνει ταινία τις τελευταίες μέρες σου ο Gus Van Sant!

οι nirvana πάντως δεν παύουν να είναι το δεύτερο καλύτερο grunge συγκρότημα που έβγαλε ποτέ το Seattle

ως πρώην PCνός δηλώνω "Το Macmini είναι τρέλλα"

2005-10-02T01:37:00.000+03:00

ευτυχώς που έχω ακόμα το παλιό κουτί για να ακουμπάω κάπου το μηλαράκι

στο επόμενο ποστ θα βάλω κατατοπιστικές και υψηλής ευκρίνειας φωτογραφίες για το πως κάνουμε overclock από 1.25 σε 1.42 MHz πειράζοντας την μητρική πλακέτα. Ως τότε μαζέψτε τα απαραίτητα σύνεργα Macmini, ψαλιδάκι, κατσαβίδι, σπάτουλα, κολλητήρι και ένα φραπέ.

Καλώς σας βρίσκω

2005-09-28T00:50:00.000+03:00

100 μέρες χωρίς ίντερνετ και μόλις έκατσα στο πισί επέλεξα στον όπερα "continue from last time" για να δω τι χάζευα στα μέσα του Ιούνη. Δεν μου έλειψε τόσο το ίντερνετ στην Πάρο όσο το ραδιόφωνο και οι μουσικές της Αθήνας, 100 μέρες χωρίς pearl jam και σπαθιά ήταν πάρα πολλές. Ευτυχώς δεν θα χρειαστεί να ξανακούσω τοπική διαφήμιση μπακάλικου/ Dia/ ταβέρνας για πολύ καιρό ακόμα.
Τα δέκα πράματα που έμαθα αυτό το καλοκαίρι με σειρά αυξανόμενης σημασίας είναι το εξής ένα, πρέπει να είσαι πολύ μαζόχας για να πας διακοπές τον Αύγουστο και δη σε πολυσύχναστο νησί όπως η Πάρος (από την οποία κατάγονται γνωστοί τραγουδιστές όπως ο Πέτρος Ίμβριος, ο Κώστας Μακεδόνας...).

Είναι πολύ περίεργο πάντως να μένεις σε ισόγειο να δουλεύεις σε ισόγειο να κυκλοφορείς να βγαίνεις σε ισόγεια και μόλις γυρνάς στην Αθήνα να ανεβαίνεις στο διαμέρισμα του τέταρτου ορόφου, κάτι δεν μου πάει καλά, ο μισός εαυτός μου περιμένει να επιστρέψει στη γη.

ΥΓ1. όσο φθινοπωροχειμωνιάζει θα προτείνω και τα καλύτερα μέρη της Πάρου που θα μπορούσε ο καθένας να είχε επισκεφτεί μέσα στο καλοκαίρι αν τα είχα ήδη προτείνει...

ΥΓ2. Μένοντας βέβαια σε ισόγειο στην εξοχή μπορείς άνετα να κάνεις διατριβή στην εντομολογία. Πραγματικά δεν ήξερα ότι υπάρχει ένα μικρό έντομο σαν σκαθάρι που όταν το κλωτσάς γίνεται μπάλα...

ΥΓ3. Τι κάθομαι και γράφω; χρειάζομαι επειγόντως μια γκατζετοτεχνολογική ένεση! macmini σου έρχομαι. I'm ready to switch

Βόλτα με κλεμμένο αμάξι

2005-09-01T00:56:00.000+03:00

Μια απαραίτητη διευκρίνιση.

Η φράση "Διάβαζα ένα άρθρο για τη μοναξιά..." με την οποία ξεκινάει το προηγούμενο σχόλιο, δεν σχετίζεται σε καμία περίπτωση με αυτό εδώ το σχόλιο. Άλλωστε, εκείνο γράφτηκε (και δημοσιεύτηκε και στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ") μια μέρα αργότερα. Έτυχε και το είδα στη μόλις 2η φορά που διαβάζω "ΤΑ ΝΕΑ" στο 2005. Ποιές οι πιθανότητες...

Έχει (;) πολύ ενδιαφέρον πάντως να διαβάσει κάποιος την προσέγγιση δύο ανθρώπων στο ίδιο θέμα χωρίς καμία συνεννόηση. Μήπως όμως θα έπρεπε να είχε αναφερθεί ότι πρόκειται για "ξένο" άρθρο;

Έστω με ένα τυπικό "Διάβαζα ένα άρθρο για τη μοναξιά..."

Εσύ. Μίλα μου όσο θες

2005-08-30T12:13:00.000+03:00

Διάβαζα ένα άρθρο για τη μοναξιά και τί κάνει το διαδίκτυο γι' αυτήν.

Πριν λίγο καιρό, ένας/μια χρήστης έγραψε στο φόρουμ ενός τεχνολογικού -άσχετο- site την εξής φράση:

"I am lonely. Will anyone speak 2 me?"

Λίγη ώρα μετά, ήρθε η πρώτη απάντηση: "OK, so how are you?". Λίγο μετά συνέβη κάτι εξαιρετικό. Ο προγραμματιστής της σελίδας την είχε "γράψει" τόσο καλά που οι αραχνούλες του Google την τσίμπησαν και την κατέταξαν πρώτη στα αποτελέσματα αναζήτησης με τίτλο "I am lonely".

Xαμός. Κρίνοντας από τα μηνύματα, πολύς κόσμος έμπαινε στο Google και έγραφε "I am lonely".

"Νιώθω τόσο ανακούφισμένος που τόσοι άνθρωποι νιώθουν το ίδιο με εμένα"
"Είναι 3 το πρωί. Μόλις ξύπνησα δίπλα στο αγόρι μου και νιώθω τόσο απίστευτα μόνη και λυπημένη"
"Είχα μεγάλη οικογένεια και τώρα μου απέμειναν μερικοί θείοι και θείες. Οι φίλοι μου προχώρησαν με τη ζωή τους και παντρεύτηκαν. Κάτι θα πρέπει να έχω κάνει για να το αξίζω αυτό"
"Σας προτείνω δύο πράγματα. Πρώτον, αγοράστε ένα όπλο. Δεύτερο, πυροβολήστε τον εαυτό σας στο κεφάλι. Άντε γαμηθείτε και μη ξανα-postάρετε τέτοιες αδερφίστικες μαλακίες ξανά"

Σιγά σιγά ο κόσμος άρχισε να ανταποκρίνεται και, βοηθούμενος από την ανωνυμία που σου επιτρέπει να παραδεχθείς πως "Ναι, νιώθω μοναξιά. Είμαι μόνος/η", να καταθέτει τα πραγματικά του συναισθήματα. Όσο και αν κάποια έτειναν προς τη μελαγχολία ή τις τάσεις αυτοκτονίας, η πλειοψηφία των μηνυμάτων ήταν πραγματικά θεραπευτική.

Σύντομα, δημιουργήθηκε μια κοινότητα κλειστή, αποτελούμενη από "Έγραψα ότι είμαι μόνος στο Google" και "από στόμα σε στόμα" χρήστες. Μέχρι τη στιγμή που ένα σχετικό άρθρο εμφανίστηκε στο λαμπερό New Yorker.

Το forum γέμισε με άσχετους, περίεργους και γενικότερα χρήστες που ανήκουν στο είδος του "διαδικτυακού τουρισμού". Η αρχική κοινότητα συσπειρώθηκε, αντιστάθηκε αλλά σύντομα οι χρήστες που ερχόντουσαν λόγω του άρθρου στο New Yorker υπερκέρασαν αυτούς που πήγαιναν λόγω του "I am lonely" στο Google.

Αυτά.
Με ενοχλεί η φράση "τα συμπεράσματα δικά σας" αλλά με ενοχλεί εξίσου και η μασημένη τροφή. Συνεπώς θα αρκεστώ να παραλληλίσω το γεγονός που μόλις ανέφερα με αυτό των άρθρων στυλ "Ανακαλύψαμε τα ελληνικά blogs, κάναμε μάνι μάνι copy-paste δύο ατάκες και σας παρουσιάζουμε τα καλύτερα σε βάθος χρόνου (μιας ημέρας, γιατί τόσο είχαμε στη διάθεσή μας)".

Ωραίο το "Αδερφέ, μας γράφει η Efimerida" αλλά απείρως καλύτερο "Αδερφέ, μας προτείνει ο friksos.blogspot.com".

Kαλημέρα μας και χρόνια πολλά στην καθημερινόπιτά μας που έκλεισε ένα έτος.

Ποιά Euro-vision; Εδώ εμείς χάνουμε στην Universal-vision!

2005-06-02T23:13:00.000+03:00

Δεν είμαι σίγουρος ποιά ήταν η τελευταία φορά που κοίταξα με αγωνία μια σελίδα χαρτί προσπαθώντας να βρω αν ήταν μέσα ή όχι το όνομά μου. Αν έπρεπε να πω μια θα ήταν η μέρα που, ως φαντάρος, κοίταζα τις υπηρεσίες της μονάδας για να δω αν έχω έξοδο (είχα) και όταν βγήκα αγόρασα ένα περιοδικό με το οποίο είχα ξεκινήσει συνεργασία και με την ίδια ανησυχία έψαξα το όνομά μου στο συντακτικό τιμ και κατόπιν το άρθρο το ίδιο. Ναι, αυτή θα επέλεγα.

Την ξαναένιωσα αυτή την αγωνία πρόσφατα, όταν φόρτωσε στο παράθυρο που διάβαζα η λίστα με "Τα μουρμουρίσματα της Γης". Είναι τα 27 τραγούδια που επέλεξε για τη NASA μια επιτροπή ειδικών με προεξάρχοντα τον Δρ Καρλ Σέιγκαν του Πανεπιστημίου Κορνέλ. Είναι τα τραγούδια που χάραξαν στον περίφημο "χρυσό δίσκο" που λειτουργεί ως χρονο-κάψουλα και συνοδεύει τα Voyager 1 και 2 στις διαγαλαξιακές (!) τους εκδρομές.

Η λίστα:

Music On Voyager Record

* Bach, Brandenburg Concerto No. 2 in F. First Movement, Munich Bach Orchestra, Karl Richter, conductor. 4:40
* Java, court gamelan, "Kinds of Flowers," recorded by Robert Brown. 4:43
* Senegal, percussion, recorded by Charles Duvelle. 2:08
* Zaire, Pygmy girls' initiation song, recorded by Colin Turnbull. 0:56
* Australia, Aborigine songs, "Morning Star" and "Devil Bird," recorded by Sandra LeBrun Holmes. 1:26
* Mexico, "El Cascabel," performed by Lorenzo Barcelata and the Mariachi México. 3:14
* "Johnny B. Goode," written and performed by Chuck Berry. 2:38
* New Guinea, men's house song, recorded by Robert MacLennan. 1:20
* Japan, shakuhachi, "Tsuru No Sugomori" ("Crane's Nest,") performed by Goro Yamaguchi. 4:51
* Bach, "Gavotte en rondeaux" from the Partita No. 3 in E major for Violin, performed by Arthur Grumiaux. 2:55
* Mozart, The Magic Flute, Queen of the Night aria, no. 14. Edda Moser, soprano. Bavarian State Opera, Munich, Wolfgang Sawallisch, conductor. 2:55
* Georgian S.S.R., chorus, "Tchakrulo," collected by Radio Moscow. 2:18
* Peru, panpipes and drum, collected by Casa de la Cultura, Lima. 0:52
* "Melancholy Blues," performed by Louis Armstrong and his Hot Seven. 3:05
* Azerbaijan S.S.R., bagpipes, recorded by Radio Moscow. 2:30
* Stravinsky, Rite of Spring, Sacrificial Dance, Columbia Symphony Orchestra, Igor Stravinsky, conductor. 4:35
* Bach, The Well-Tempered Clavier, Book 2, Prelude and Fugue in C, No.1. Glenn Gould, piano. 4:48
* Beethoven, Fifth Symphony, First Movement, the Philharmonia Orchestra, Otto Klemperer, conductor. 7:20
* Bulgaria, "Izlel je Delyo Hagdutin," sung by Valya Balkanska. 4:59
* Navajo Indians, Night Chant, recorded by Willard Rhodes. 0:57
* Holborne, Paueans, Galliards, Almains and Other Short Aeirs, "The Fairie Round," performed by David Munrow and the Early Music Consort of London. 1:17
* Solomon Islands, panpipes, collected by the Solomon Islands Broadcasting Service. 1:12
* Peru, wedding song, recorded by John Cohen. 0:38
* China, ch'in, "Flowing Streams," performed by Kuan P'ing-hu. 7:37
* India, raga, "Jaat Kahan Ho," sung by Surshri Kesar Bai Kerkar. 3:30
* "Dark Was the Night," written and performed by Blind Willie Johnson. 3:15
* Beethoven, String Quartet No. 13 in B flat, Opus 130, Cavatina, performed by Budapest String Quartet. 6:37

Πίστευα πως η λίστα είχε χώρο για ένα ελληνικό κομμάτι. Όχι (μόνο) λόγο ψώνιου αλλά και επειδή πιστεύω ότι έχουμε τραγούδια που είναι τα δικά μας "Number One" και ας μην είναι το "Μy Number One".

Ακόμα δεν ξέρω ποιό τραγούδι θα έβαζα αν μου ζητούσαν "έναν αντιπροσωπευτικό ελληνικό ήχο/τραγούδι".

Ας διαβάσουμε πρώτα τα δικά σας να πάρουμε μια ιδέα...

Να καταργηθεί η αργία της πρωτομαγιάς

2005-05-06T22:20:00.000+03:00

Πολύ καλά έκανε η κυβέρνηση και κατήργησε (δυστυχώς μόνο για φέτος) την αργία της πρωτομαγιάς. Από που κι ως που μια απεργία να ξεφτυλίζεται σε αργία;

Ως γνωστόν η απεργία θέλει θυσία και δυναμική, η απεργία εκφράζει αλληλεγγύη μα πάνω από όλα αντίδραση. Και επειδή η αντίδραση θέλει και δράση, ευτυχώς φέτος είχαμε δράση ,την απόφαση της κυβέρνησης. Οπότε η πιθανότητα για μια απεργία-εορτασμό είναι ευνοϊκή.

Μα νοείται απεργία με την συγκατάθεση και πάνω από όλα την βοήθεια της κυβέρνησης; Δηλαδή τι θέλουν για να απεργήσουν; να εγγυηθεί η κυβέρνηση ότι θα είναι αργία ,οπότε δεν θα υπάρξουν προβλήματα στη δουλειά αλλα και στο μισθό, να τους πάρουν από το χεράκι για να τους πάνε να διαδηλώσουν; λεωφορειάκι να βάλουμε; κανά επίδομα για τα οδοιπορικά;

Αυτή η λογική των συνδικαλιστών μου θυμίζει κάποια παιδιά στο σχολείο, που όταν θέλαμε να κάνουμε μια διαμαρτυρία-αποχή ρωτούσαν «απουσία θα πάρουμε;»!

Αλλά για ποιούς συνδικαλιστές (θεέ μου δεν ντρέπονται να ανήκουν σε κόμματα;) και ποια ΓΣΕΕ μιλάμε; η ΓΣΕΕ δεν είναι αυτη που από τότε που έπεσε το ΠΑΣΟΚ (μέλη του οποίου είναι ο Πολυζωγόπουλος τωρινόςπρόεδρος-μελλοντικός υπουργός και ο Πρωτόπαπας πρών πρόεδρος της ΓΣΕΕ -πρώην υπουργός-μελλοντικός υπουργός) την έπιασε ο πόνος για την γνώμη του κόσμου παραγγέλνοντας γκάλοπ για λογαριασμό της; (Τα γκάλοπ που βγαίνουν κατα καιρούς με άσχημα μαντάτα για την κυβέρνηση είναι παραγγελία του Μπόμπολα ή της ΓΣΕΕ)

Οι "συνδικαλιστικοί" φορείς των εργαζομένων δεν μπορούν δηλαδή να κυρήξουν πανελλαδική απεργία για την Τετάρτη 11 Μαίου; πόσο πιο εύφορο πρέπει να είναι το έδαφος για να αποκτήσει η Πρωτομαγιά το κύρος της;

Υ.Γ. Κύριε πρωθυπουργέ αν ούτε φέτος δεν γίνει την πρωτομαγιά μια απεργία της προκοπής έχω να προτείνω το έσχατο μέτρο για του χρόνου ως τελευταία ευκαιρία.

Να απαγορευτεί δια νόμου κάθε είδους απεργία-διαμαρτυρία. Την τήρηση της εν λόγω διαταγής να αναλάβουν αποκλειστικά Αμερικάνοι αστυνομικοί απο το Σικάγο.

Ίσως τότε να ξυπνήσουμε.

Και οι εφημερίδες έχουν ψυχή

2005-04-23T14:41:00.000+03:00

Σήμερα αντιμετώπισα επιτυχημένα το αναγνωστικό bungee-jumping που πάντα δίσταζα να πραγματοποιήσω. Κυριάρχησα σε μια από τις δυνατότερες ρουτίνες μου. Νίκησα έναν από τους μεγαλύτερους φόβους μου.

Αγόρασα μια πλήρη εφημερίδα Σαββατοκύριακου και... διάβασα πρώτα την εφημερίδα, μετά τις οικονομικές σελίδες, μετά τα αποσπάσματα από τον Ξένο Τύπο, μετά τα τεχνολογικά νέα.

Σε αντίθεση με κάθε άλλη φορά, προσπέρασα το ένθετο με τα τηλεοπτικά νέα και τις συνεντευξούλες και το γυαλιστερό περιοδικό με τις ιλουστρασιόν σελίδες.

Το αποτέλεσμα ήταν συγκλονιστικό:

Νύσταξα! (τουλάχιστον όμως το κατάφερα)

εγώ GRECO γεννήθηκα, GRECO θε να πεθάνω;

2005-04-04T16:55:00.000+03:00

Σύνδεσμος χωρών ενάντια στη διαφθορά ή όπως λέγεται στο πρωτότυπο "Group of States against corruption". Θέλετε και το αρτικόλεξο;
GRECO !
να δεις που κάτι έχουν υποψιαστεί.

Το χειρότερο σχόλιο όλων των εποχών

2005-03-28T02:28:00.000+03:00

"Καλά που να σ' τα λέω. Χθες είδαμε με την Αφροδίτη, τη χειρότερη ταινία όλων των εποχών. Αφού να φανταστείς στα 40 λεπτά σηκωθήκαμε και φύγαμε. Μιλάμε..."

Λέει ψέμματα. Η χειρότερη ταινία όλων των εποχών δεν είναι έτσι.

Η χειρότερη ταινία όλων των εποχών δε σε λυτρώνει στο 40λεπτο ώστε να σηκωθείς να φύγεις. Η χειρότερη ταινία όλων των εποχών σε κρατάει καθηλωμένο επί δυόμιση βασανιστικές ώρες ακροβατώντας ανάμεσα στο αιώνιο ερώτημα του σινεφίλ: "Να φύγω ή να μη φύγω; Ιδού η απορία". Η κακή ταινία απαντάει αμέσως "Να φύγεις". Η χειρότερη όλων των εποχών απαντάει "Κάτσε λίγο ακόμα. Μπορεί κάτι ν' αλλάξει".

Και συνεχίζει να σε ταλαιπωρεί. Μέχρι και οι τίτλοι τέλους δε μοιάζουν για τίτλοι τέλους αλλά για "Μήπως όμως δεν τελείωσε;". Χρειάζεται ν' ανάψουν τα φώτα για να το συνειδητοποιήσεις. Μόλις είδες την χειρότερη ταινία όλων των εποχών.

Όπου ταινία μπορείτε να βάλετε βιβλίο, σχόλιο, ανέκδοτο. Το χειρότερο βιβλίο όλων των εποχών δεν το εγκαταλείπεις στο τρίτο κεφάλαιο. Το διαβάζεις μέχρι τέλους, μέχρι το σημείωμα για την εταιρεία εικονογράφησης.

Τη χειρότερη άποψη όλων των εποχών δεν την ξεφορτώνεσαι αλλάζοντας κανάλι στα 5 λεπτά. Σου επιβάλλεται για όλη τη διάρκεια της ξεθυμασμένης μπαταρίας του τηλεχειριστηρίου.

Το χειρότερο σχόλιο όλων των εποχών δεν το προσπερνάς για το επόμενο, στην πρώτη αράδα. Το διαβάζεις δύο φορές για να βεβαιωθείς πως είναι αυτό που υποψιάζεσαι.

Μόνο το χειρότερο ανέκδοτο διαφέρει ελαφρά καθώς δεν αρκεί μόνο να μη σου αρέσει, να είναι μακροσκελές και να το υποστείς μέχρι τέλους. Είναι απαραίτητο να το έχεις ξανακούσει κάπου αλλού, πριν ξεκινήσει η αφήγησή του.

Σχολιάστε.

Σαρακοστιανά

2005-03-14T19:33:00.000+02:00


Λοιπόν σήμερα 14 Μαρτίου είναι Καθαρή Δευτέρα, η Κυριακή του Πάσχα πέφτει
1 Μαΐου. Εάν μετρήσουμε τις μέρες θα δούμε ότι απέχουμε 48 μέρες από το Πάσχα. Αυτή η ξακουστή νηστεία των 40 ημερών που κολάει; ή είναι νηστεία σαρακοστής (δηλαδή 40 ημερών) μέχρι να ξεκινήσει η Μεγάλη εβδομάδα; ...οπότε μετά σου λένε, έλα τώρα 40 μέρες νήστεψες κάνε υπομονή μέχρι την Κυριακή! κάπου εδώ πρέπει να κολαέι και η Πεντηκοστή, αλλά γιατι σήμερα δεν φάγαμε πεντηκοστιανό ταραμά;

Υ.Γ. άμα έχω κάνει κάποια ανακάλυψη να μου το πείτε γιατί το κλίμα των ημερών προσφέρεται για διεκδικήσεις από την εκκλησία.

τεστ γήρανσης

2005-03-13T00:32:00.000+02:00

Όσα περισσότερα θυμάσαι τόσο το χειρότερο για σένα...

Tον Άι-Bασίλη τα Xριστούγεννα, στο Mινιόν

Tα Rollers στην Kηφισιά

Tα αυτοκόλλητα με ποδοσφαιριστές

Tους σχολικούς χορούς στην Barbarella και σε άλλες cult disco

Tις συναθροίσεις των Iron Maiden στη Victoria στον Kορυδαλλό

Tο Super Domino παιχνίδι

Tο τραγούδι «Big in Japan» σε καλοκαιρινή επαρχιακή disco

Nα σιδερώνεις σιδερότυπα της «Mανίνας», «Mπλεκ», «Aγόρι» σε μπλουζάκι

Fruit of the Loom

Tα Doc Martins 10άρια και 3άρια που αγόραζες από το Mοναστηράκι

Tο Sunrise στο Άλσος

Tην τελική βολή του Kαμπούρη στο Eυρωμπάσκετ το ’87

Tους στίχους των Cure απέξω

Tα σέξι τζιν σορτσάκια της εξαδέλφης Nταίζης των «Dukes»

Πόσα πορτοκάλια έφαγες σήμερα

Tις στρατιωτικές τσάντες γραμμένες με στίχους των Doors

Tις κρέμες της Aσλάν

Tον Bικ Mόροου ως λοχία Σόντερς στη «Mάχη»

To Laura Ashley λουκ της μικρής Λώρας στο «Λιβάδι»

Tην Aλέξις Kόλμπι της «Δυναστείας»

Tο soundtrack «Pat Garret & Billy the Kid»

Tη λύση για τον κύβο του Pούμπικ

Tις σχολικές κινηματογραφικές προβολές του «Kονσέρτου για πολυβόλα»

Tα μποτάκια Clark’s

Tον Kάπτεν Mαρκ στην «Περιπέτεια», τον Tιραμόλα, τον Σεραφίνο

Tο αυτοκόλλητο στο παπάκι «Mόλις μεγαλώσω, θα γίνω XR»

Tις σχολικές ποδιές

Tα πρώτα ηλεκτρονικά, «Σφαιριστήρια»

Tο μικρό Mercedes στη Γλυφάδα

Tον «A112» στον Tαχυδρόμο

Tο «Στάδιο» στο Kαλλιμάρμαρο

To οχηματαγωγό «Hράκλειον»

Tην «Domus» στο Mπουρνάζι

Tη γραφομηχανή σου

Aθλητικό σορτσάκι τύπου «τένις»

Tα αντρικά τσόκαρα χωρίς τακούνι

Σάκη Mπουλά και Γιάννη Zουγανέλη στα Kουφώματα

Kαλοκαιρινό μπάνιο στη Bούλα με λεωφορείο

Tις γραμμένες κασέτες από τα δισκάδικα

Tο magic bas

Tο μοντγκόμερί σου

Tα τεύχη 1-25 του «KΛIK»

Tα Xριστούγεννα του 1992

Tι έφαγες χθες

Tον εαυτό σου αδύνατο!

Tο μυαλό σου να τα θυμάται OΛA!!

της Σταυρούλας Παναγιωτάκη
από την athensVoice

Υ.Γ. αυτό το ποστ με τον Κίσσινγκερ δεν το ήθελε η μοίρα να στεριώσει
δυο φορές εξαφανίστηκε, δυο φορές το ξαναέβαλα
R.I.P.
τελικά υπάρχει οργανωμένο σχέδιο να πλήξουν
τον ελληνικό πολιτισμό ...

10 λεπτά διάβασμα

2005-02-21T18:27:00.000+02:00

Μετά τη μηνιαία νηστεία καθημερινόπιτας που μου αυτο-επέβαλα, επιστρέφω σε πολύ καλύτερη ψυχολογική κατάσταση και με μια όχι ριζική αλλά σίγουρα χρηστική πρόταση.

Αφορμές για την πρόταση (υπομονή - έρχεται κι αυτή - απλώς μου αρέσουν οι πρόλογοι) βρήκα αρκετές τον τελευταίο μήνα που χρησιμοποίησα το μετρό για τις μετακινήσεις μου. Όποτε τύγχαινε να επιβιβάζομαι χωρίς το βιβλίο μου, εκνευριζόμουν γιατί δεν είχα κάτι να διαβάσω και απέμενα να κοιτάζω τον χάρτη των δρομολογίων, μετρώντας υπομονετικά και αντίστροφα μέχρι τη στάση που κατέβαινα. Εφημερίδα (ή έστω διαφημιστικό φυλλάδιο) στα καθίσματα, ούτε για δείγμα. Μέχρι και οι τύποι με τις δωρεάν εφημερίδες, έφευγαν και τις έπαιρναν μαζί τους, προφανώς για τη συλλεκτική τους αξία καθώς αναγνωστική, σας διαβεβαιώνω, δεν έχουν καμμία.

Γι' αυτό κι εγώ, αγόρασα μια (αθλητική) εφημερίδα, τη διάβασα γρήγορα γρήγορα και την άφησα στο κάθισμά μου ως "κληρονομιά" στον επόμενο μιας και αμέσως μετά κατέβηκα στη στάση μου. Τη μεθεπόμενη μέρα άφησα μια "Athens Voice" στις θέσεις που έχει σε κάθε σταθμό. Αύριο ψήνομαι για μια Ελευθεροτυπία.

Κάνω λοιπόν την πρόταση προς όλους εμάς, τους γευσιγνώστες της Καθημερινόπιτας. Χρησιμοποιείτε δημόσια συγκοινωνία; Συμπεριφερθείτε δημόσια. Αφήστε κι εσείς όποιο έντυπο μπορείτε, χωρίς φυσικά να ρυπαίνετε, στα καθίσματα του κάθε μέσου.

Στην καλύτερη περίπτωση, θα έχετε δώσει 10 λεπτά διάβασμα στον επόμενο επιβάτη και θα έχετε καθαρίσει το κάρμα σας από την αρνητική του ενέργεια.

Στη χειρότερη περίπτωση, θα ακούσετε να σας λένε "Νεαρέ/ή, ξέχασες την εφημερίδα σου".

αυτό που απευθύνεται σε ειδικό κοινό με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή αλλιώς CULT

2005-02-17T00:39:00.000+02:00

Τα χαρακτηριστικά ενός πετυχημένου cult φεστιβάλ ελληνικού κινηματογράφου

i) Οι πρωταγωνιστές βρίσκονται ανάμεσα στο κοινό (Γκουσγκούνης, Σουγκλάκος,Τέλης Σταλλόνε...)
ii) Στο τέλος κάθε ταινίας και με το άναμα των φωτών ο ένας κοιτάζει τον άλλον για να δει ποιός ήταν αυτός που πέταγε τις ατάκες, ποιός ήταν αυτός που ήξερε και έλεγε από πριν τους διαλόγους της ταινίας "ΔΡΑΚΟΣ, ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ " και "Εξάρχεια, Ώρα 12" (μα που τις είχες δει ρε μεγάλε;)
ενδεικτικές ατάκες:
Γκόμενα: προς τα που πας;
Παύλος Ευαγγελόπουλος (πάνω σε μηχανή): δεν ξέρω, όπου μαρσάρω!
Γκόμενα: θέλω να με πας στη Θήβα
Παύλος Ευαγγελόπουλος: ΞΕΧΑΣΕ ΤΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ,ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ!
Γκόμενα: μα θέλω
Παύλος Ευαγγελόπουλος: καλά εντάξει
πατέρας-ιερωμένος: η αλήθεια παιδί μου είναι στο ευαγγέλιο και στα λόγια του Θεού
Παύλος Ευαγγελόπουλος: η αλήθεια πατέρα δεν είναι στα λόγια του θεού, η αλήθεια είναι...
κοινό: πες το! πες το!!!
Παύλος Ευαγγελόπουλος: η αλήθεια είναι στους ..SEX PISTOLS !
iii) Το απρόσμενο. Πιο συγκεκριμένα στην ταινία "Αθήνα 2004 Βία και Κτηνωδία" (παραγωγής 2004 παρακαλώ!) Ο Έλληνας πρωταθλητής της πάλης Μάρκος Αυγέρης προτάσσει τα μυώδη στήθη του κατά του βρώμικου συνδικάτου που στήνει αγώνες, το αδίστακτο συνδικάτο όμως απαντάει με τον βιασμό και φόνο της γυναίκας του.Τότε λοιπόν που ο πρωταθλητής μην αντέχοντας τη μοίρα του πέφτει στην πρέζα και στα παγκάκια της Ομόνοιας κόβεται ο ήχος! Κανένα πρόβλημα, μετά την εκατοστή επανάληψη της ατάκας "Χασάπη γράμματα!" και αφού είδαμε στο πανί όλες τις ρυθμίσεις και επιλογές ήχου που διαθέτει ένα sony dvd player η ταινια συνεχίστηκε με αγγλικούς υπότιτλους! Φανταστείτε ελληνική ταινία που ο μόνος ήχος είναι τα ηχητικά εφέ την ώρα του ξύλου και από κάτω να προβάλονται στα αγγλικά τα λόγια! κούναγε τα χείλη του ένας τύπος σε ένα μπαρ και εμείς βλέπαμε " a whiskey on the rocks". Έπεφτε ξύλο και εμείς ακούγαμε τα ηχητικά εφέ και από κάτω διαβάζαμε "I'll fuck your Jesus". Που και που πετάγονταν κάποιοι τύποι από το κοινό που είχαν αναλάβει εργολαβία χαρακτήρες από το έργο και μετέφραζαν τα λόγια τους στα ελληνικά φωνάζοντας τα... ε αυτό ήταν cult
Υ.Γ. το σύνθημα που ακουγόταν από τον κόσμο ,που είχε κατακλύσει το gagarin, την ώρα της απονομής τιμητικής πλακέτας στον Κώστα Γκουσγκούνη "Σήκωσε το το γαμημένο δεν μπορώ να περιμένω!"


(ο Παύλος Ευαγγελόπουλος πηγαίνει όπου μαρσάρει...)


(ο Τέλης Σταλλόνε λέει στον αρχηγό του συνδικάτου "από εμένα τα αγόρασε (τα ναρκωτικά) ηλίθιοι!")


(ο Κώστας Γκουσκγούνης λέει στο κοινό "σας βλέπω ακόμα διψασμένους")


(η αντίδραση του Γκουσγκούνη στο σύνθημα σήκωσε το το γαμημένο! )

Συνταγή

2005-02-07T21:05:00.000+02:00





Παίρνουμε έναν πολιτικό που δεν έχει ενοχλήσει κανένα, ψάχνουμε λίγο το παρελθόν του για να 1) βεβαιωθούμε ότι δεν έχει κάνει κανένα σκανδαλάκι και καμιά δήλωση η οποία αργότερα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα 2)βεβαιωθούμε ότι και να έχει κάνει κάτι δεν το θυμάται κανείς ΚΑΙ ( εδώ φίλες και φίλοι μεγάλη προσοχή-πρέπει να έχετε φτιάξει μαγιονέζα για να το καταλάβετε πλήρως, αλλά κάντε μια προσπάθεια) ανακατεύουμε συνεχώς ρίχνοντας στην αρχή λίγα λίγα θετικά πολιτικά σχόλια, αφού ο πολιτικός δεν έχει κόψει συνεχίζουμε με θετικά σχόλια από συναδέλφους, φίλους και παλιούς συμαθητές. Αφού ο πολιτικός έχει περάσει και αυτή τη δοκιμασία ρίχνουμε μαζί (ανακατεύοντας πάντα) ο,τι θετικό και καλό έχουμε (ναι ναι και παλιά βίντεο από οικογενειακές στιγμές) αναδρομές στο βίο του, διηγούμαστε την ιστορία με τον χιονιά που δεν τον εμπόδισε να ανέβει μέχρι τον Άι Ηλία για να περιθάλψει την παπαδιά (άμα είναι γιατρός) ή την ιστορία για τον άπορο που δεν είχε λεφτά για δικηγόρο οπότε ο πολιτικός μας, εργάστηκε αμισθεί για να λάμψει η αλήθεια... και...

έχουμε έτοιμο τον καινούριο πρόεδρο της δημοκρατίας.



σημ. Σερβίρεται κρύος



Και αφού τα κυριακάτικα έντυπα βάλαν σκοπό να μας μάθουν τα πάντα για αυτόν σήμερα Δευτέρα την σκυτάλη παίρνει ο Πρετεντέρης αύριο ο Θεοδωράκης μεθαύριο η βουλή που έχει εκλογές για ανάδειξη του νέου ΠτΔ (ποιος να βγεί άραγε;). Η εβδομάδα Κάρολου Παπούλια θα συνεχιστεί με εορτασμούς, χορούς και χειροκροτήματα: μπράβο πρόεδρε !



Υ.Γ. να και μιά φορά που άκουσα κάτι χρήσιμο από άνθρωπο της εκκλησίας.Πατέρας Άνθιμος "Κλείστε τις τηλεοράσεις"

βρείτε το σωστό

2005-02-04T17:06:00.000+02:00

ποιά πιστεύτε ότι έιναι η αληθινή δήλωση πρών υπουργού;

1) "Οταν -έτσι τα έφερε τα πράγματα η ζωή- συνήψαμε σχέση και παντρευτήκαμε, ζήτησα από την κα Κουκίου, που ήταν πλέον σύζυγός μου, να παραιτηθεί από κάθε φιλοδοξία για επαγγελματική καριέρα στον ιδιωτικό τομέα και να συνεχίσει την εργασία της στο πλαίσιο υποστήριξης του δικού μου έργου και μόνον. Θα ήταν καθ' όλα νόμιμο και θεμιτό να συνεχίσει να εργάζεται στα ιδιωτικά ΜΜΕ και μάλιστα σε τρία και τέσσερα ταυτοχρόνως όπως μέχρι τότε με υψηλές αποδοχές και ανάλογη προοπτική. Κι όμως, για να μην επιτραπεί σε κάποιον κακόπιστο να θεωρήσει μια τέτοια επαγγελματική πορεία ως στοιχείο διαβλητής σχέσης του αρμόδιου υπουργού με τους ιδιοκτήτες και γενικότερα το χώρο των ΜΜΕ, η σύζυγός μου απεσύρθη αμέσως και οριστικά από οποιαδήποτε επαγγελματική σχέση με ιδιωτικά ΜΜΕ"

2) "Οταν -έτσι τα έφερε τα πράγματα η ζωή- συνήψαμε σχέση και παντρευτήκαμε, ζήτησα από την κα Κουκίου, που ήταν πλέον σύζυγός μου, να παραιτηθεί από κάθε φιλοδοξία για επαγγελματική καριέρα στο δημόσιο τομέα και να συνεχίσει την εργασία της στο πλαίσιο υποστήριξης του δικού μου έργου και μόνον. Θα ήταν καθ' όλα νόμιμο και θεμιτό να συνεχίσει να εργάζεται στα δημόσια ΜΜΕ και μάλιστα σε τρία και τέσσερα ταυτοχρόνως όπως μέχρι τότε με υψηλές αποδοχές και ανάλογη προοπτική. Κι όμως, για να μην επιτραπεί σε κάποιον κακόπιστο να θεωρήσει μια τέτοια επαγγελματική πορεία ως στοιχείο διαβλητής σχέσης του αρμόδιου υπουργού με τους ιδιοκτήτες και γενικότερα το χώρο των ΜΜΕ, η σύζυγός μου απεσύρθη αμέσως και οριστικά από οποιαδήποτε επαγγελματική σχέση με δημόσια ΜΜΕ"

άραγε τι είναι πιο σωστό να πεις "επειδή είμαι υπουργός ζήτησα από τη γυναίκα μου να μετακινηθεί από τον ιδιωτικό τομέα στο δημόσιο για να μην προκαλώ" ή να πεις "επειδή επειδή είμαι υπουργός ζήτησα από τη γυναίκα μου να μετακινηθεί από το δημόσιο τομέα στον ιδιωτικό για να μην προκαλώ"

για δες! το ίδιο επιχείρημα τεκμηριώνει δύο αντίθετες αποφάσεις.

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις παύλα ο τίτλος πασπαρτού

2005-01-29T21:46:00.000+02:00

Με αφορμή την επίσκεψη του Paolo Coelho στην Αθήνα στις 2 Φεβρουαρίου αλλά και το ενδιαφέρον χιλιάδων μπλογκοσελιδών για το τι θα ειπωθεί εκεί, η καθημερινόπιτα αποκαλύπτει το τέλος της συζήτησης.
Πάνω που θα έχουμε γεμίσει με υπαρξιακά ερωτήματα ο Πάολος θα δώσει την λύση-πανάκεια με την σοφία...
"Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ το σύμπαν συνωμοτεί για να το καταφέρεις"
για όποιον δεν το κατάλαβε, άμα θέλεις κάτι πάρα πάρα πολύ το σύμπαν θα διακόψει κάθε λειτουργία του (όπως τη διαστολή του) και όοοοχι μόνο θα σε βοηθήσει αλλά θα συνωμοτήσει κιόλλας μην τυχόν το πάρουν χαμπάρι τα άλλα σύμπαντα και το επιπλήξουν!
Ακούς εκεί! πρέπει κάποιος να έχει πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του για να πιστεύει ότι το σύμπαν θα ασχοληθεί μαζί του.
Ποτέ δεν συμπάθησα την κλισεδούρα του "δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω"

Το προσκλητήριο μου έπεσε από τα χέρια

2005-01-21T22:20:00.000+02:00

Βοήθησε με θεέ μου!

Θέλω αρκετό χώρο για να ταξινομώ τα μηνύματα μου με τη μορφή συζητήσεων.Επίσης θέλω να έχω πλεονεκτήματα όπως Labels αλλά και αποτελεσματική αναζήτηση, τι να κάνω; έχω μόνο 50 ευρώ ! Ο
από δημοπρασίας θεός <- είναι εδώ

BTW όποιος θέλει να κανά invitation με ίδια προνόμια με τον Μάκη ας στείλει ένα mail.

Έχω και βασανιστικότερο. Πάμε μια βόλτα;

2005-01-18T01:58:00.000+02:00

Είναι από αυτά τα τραγούδια που τα ακούς στο ραδιόφωνο και ευχαριστιέσαι μόνο τις πρώτες νότες. Μετά ξεκινάει το μαρτύριο του "Αχ πρέπει οπωσδήποτε να βρω ποιό είναι αυτό κομμάτι, ποιός το λέει". Το σκέφτεσαι και όσο καλύτερο γίνεται το τραγούδι τόσο βασανιστικότερο είναι το μαρτύριο της αναζήτησης. Ρουφάς κάθε μελωδία του σαν να είναι η τελευταία φορά που θα το ακούσεις ενώ προσπαθείς να το αποτυπώσεις στο μυαλό σου.

Ένα τέτοιο άκουσα σήμερα και φυσικά με πέτυχε στο αυτοκίνητό μου. Στην αρχή μια διμοιρία τσιγγάνοι χτυπούσαν όλοι μια νότα στην κιθάρα τους. Τους ακολούθησε μια γυναίκα άνω των 35 (είμαι σίγουρος). Τραγουδούσε το κύκνειο άσμα της. Πριν το ηχογραφήσει (θα) της είχαν πει "Κοίτα να δεις όμορφή μου gitano, αυτό είναι το τελευταίο σου τραγούδι. Μετά θα σου κόψουμε το λαρύγγι και θα το ταΐσουμε στους λύκους. Εμπρός λοιπόν, τραγούδα".

Το ρεφρέν κάτι μου θύμιζε. Πατούσε ελαφρά στο παραδοσιακό τραγούδι του Διονύση Τσακνή "Mπαλαμός (Το τραγούδι των γύφτων) ". Τελικά είχε πράγματι σχέση. Ο ραδιοφωνικός παραγωγός το αποκάλεσε μακρινό και, κυρίως, μεταγενέστερο συγγενή του. Ήταν και αρκετά ευγενικός και ανέφερε τόσο τους τρεις συμμετέχοντες, έναν άντρα και δύο γυναίκες, στο τραγούδι όσο και το όνομα. Εγώ θυμάμαι μόνο τον πρώτο: Antonio Canalles. Πιθανότατα η μια εκ των δύο gitano μαγισσών να ήταν η Carmen Amaya.

Ζητείται ελπίς.

στ'αρχιδια

2005-01-11T01:42:00.000+02:00

στ'αρχιδια
στ'αρχιδιάκου την αυλή...

τραγουδάει η Δόμνα Σαμίου
την ίδια ώρα όμως που στην Gotham city χορεύουν ξέγνιαστα αποκριάτικους χορούς, σε κάποιο μακρινό και σκοτεινό σημειο της πόλης ο πιγκουίνος ολοκληρώνει την τελευταία του αποκριάτικη στολή, αυτή της ακρίδας!
Ο κ. Ακρίδας στην αναφορά του, η οποία αρχίζει με το αλήστου μνήμης στερεότυπο, «Διά της παρούσης αναφέρομαι μετά βδελυγμίας...», αγανακτεί μεν διότι η κ. Σαμίου δημοσιοποιεί ελευθέρως όλη την...

Πρώην + πρώην = Νυν

2005-01-03T11:44:00.000+02:00

Συγγνώμη εξ' αρχής για την υπερπληροφόρηση των τελευταίων ημερών. Δεν είναι κάποιο απωθημένο των ημερών ή κάποια "Από Δευτέρα δίαιτα μόνο με Καθημερινόπιτα" υπόσχεση λίγο μετά το νέο έτος. Απλά συμβαίνει.

Σήμερα το πρωί, διάβασα αυτήν εδώ τη συνέντευξη, την οποία θα σας αναλύσω αύριο-μεθαύριο. Μαζί με μια who-is-who παραγραφούλα, για να μαθαίνουν οι παλιοί και να προσπαθούν να ξεχάσουν οι νέοι.

"[11:40] journalist: are you glad to be out of it?"
"[11:41] belle de jour: I'm glad to be out of it, because when my phone rings now it doesn't mean I have to go check the state of my pubic hair regrowth."

Eίναι από την Belle de Jour, πρώην απόφοιτο Παν/μίου, πρώην call-girl, πρώην (για τώρα) blogger, νυν συγγραφέως. Για όσους ενόχλησε το απαίσιο μήνυμα με το οποίο αποχαιρέτησε το blog της, κάντε άλλη μια επίσκεψη, το out-of-the-blue πρωτοχρονιάτικο σώζει την κατάσταση.

Τα πανέρια στην κυρία από 'μένα

2005-01-03T01:08:00.000+02:00

Τί ήθελα να πώ; Α, ναι. Τα πιό αστεία περιστατικά που μου συνέβησαν τα Χριστούγεννα:

1. Η φάτσα μου όταν είδα ένα αυτοκίνητο να έχει παρκάρει με τη μούρη στο πεζοδρόμιο με αποτέλεσμα να μπορεί να περνάει μόνο ένας πεζός τη φορά. Φυσικά και έδωσα προτεραιότητα στην κυρία που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση κραδαίνοντας (και όχι κρατώντας) μια σακούλα σούπερ-μάρκετ. Εκείνη, πέρασε γρήγορα και μ' ευχαρίστησε με τον τρόπο της: όπως περνούσε, σήκωσε ψηλά τη σακούλα (για να την περάσει πάνω από το καπό του αυτοκινήτου) και την προσγείωσε στο γόνατο του αριστερού ποδιού μου. Ήταν ανάγκη να έχει αγοράσει τόσες κονσέρβες;

2. Το ότι αποφάσισα να αναφέρομαι στα "Σκυλάδικα" ως "Μπουζούκια". Σε λίγο μπορεί να ζητήσω παραγγελιά και το "Με κυνηγούν τά 'δέρφι-ά σου"

3. Το ότι το δίπλα τραπέζι στα "Μπουζούκια" είχε μόνο ένα ζευγάρι (σε αντίθεση με τη δικιά μας οχτάδα) που ο 28άρης νεαρός είχε κλείσει για την 27άρα νεαρά. Και νά τα γουίσκια τα "Haig" (τί της βρίσκουν πιά αυτής της κωλομάρκας...), και να οι χαιρετούρες με το μισό μαγαζί και νά οι αφιερώσεις σε κάθε αγαπησιάρικο σουξεδάκι. Τα πήγαινε αρκετά καλά, δε λέω. Η κορύφωση ήταν όταν η ορχήστρα έπαιζε το "Μού 'χεις κάνει τη ζωή μου, κό-λά-σή" (θα σου φύγω και θα φταίς για ό-λα-σύ). Πήρε 10 πανέρια (από φελιζόλ) με γαρούφαλλα και τα άδειασε μπροστά της, επάνω στο τραπέζι. Για να κάνει μάλιστα το πάθος του πιο εντυπωσιακό, έπαιρνε ένα-ένα τα φελιζολένια πανέρια και τα... ΕΣΠΑΓΕ στο ΚΕΦΑΛΙ της κοπέλας που συνόδευε. Ρουά ματ. Ώρα για νέο κεφάλαιο στο gentleman's manners.

4. Αμέσως μετά το περιστατικό 1. άκουσα πίσω μου έναν ήχο "Γκρουν, γκρουν, γκρουν" ο οποίος συνεχίστηκε για τα επόμενα 8 μέτρα που κούτσαινα (βλέπε ξανά: Περιστατικό 1) βαδίζοντας αργά επί του πεζοδρομίου. Δεν άντεξα και γύρισα να δω από πού ερχότανε και σχεδόν τράκαρα μ' ένα μηχανάκι (!), το οποίο μόλις είδε το κενό πήγε να με προσπεράσει. Σας παραθέτω τον διάλογο:

"Εεεεε"
"Ναί. Έλα, τί θες;" (άργησε ν' απαντήσει γιατί στην αρχή νόμισε πως ήμουν γνωστός του, φαίνεται θα περνάει συχνά απ' εκεί)
"Καλά ρε φίλε, πάνω στο πεζοδρόμιο;"
"Σιγά μωρέ, πώς κάνεις έτσι. Από πίσω σου ήμουνα"
"Έρχομαι εγώ από πίσω σου στον δρόμο;"
"Καλά ντε. Δε λες πως δε σου είπα να κάνεις άκρη..."
"Χρόνια πολλά και φόρα κράνος"
"Νά 'σαι καλά. Χρόνια πολλά" (μια φιλία γεννιέται)

Και εις άλλα (περιστατικά) με υγείαν (και λιγότερες κονσέρβες, παρακαλώ θερμά)

Πιο συχνά, πιο πολλά, πιο καλά

2005-01-01T15:59:00.000+02:00

Οι αλυσίδες Σούπερ-μάρκετ, όταν κάνουν έρευνες για να βελτιώσουν τα προϊόντα τους, έχουν σταματήσει εδώ και καιρό να συμπεριλαμβάνουν σε αυτές και τις απόψεις των καταναλωτών-πελατών τους. Αυτό συμβαίνει γιατί όποτε τους ρωτούσαν πχ "Πώς θα βελτιωνότανε το κρουασάν σοκολάτα που πουλάμε;", η συντριπτική πλειοψηφία των απαντήσεων κυμαινόταν στο "Βάλτε περισσότερο σοκολάτα" ή "Βάλτε περισσότερο κρουασάν" ή "Βάλτε περισσότερο σοκολάτα και κρουασάν".

Σε αυτό το κλίμα λοιπόν, η Καθημερινόπιτα υπόσχεται περισσότερη "γέμιση", περισσότερη "πίτα" και ακόμα περισσότερη "Καθημερινόπιτα".

Καλή χρονιά σε όλα τα blogs, σε όλες τις bloggers, σε όλους τους bloggers, σε όλα τα flames, σε όλες τις γνώμες. Κι ας "έφυγε" φέτος ο Μπράιαν Κλαφ που είχε πει το: "Όποτε έχουμε διαφορετικές απόψεις με κάποιον παίκτη μου, το συζητάμε για 20 λεπτά και μετά καταλήγουμε πως έχω δίκιο"

I can’t live with or without you

2004-12-30T01:47:00.000+02:00

Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας "το τραγούδι της ζωής σας" από την εκπομπή του Δημήτρη Παπασπυρόπουλου στον best 92.6 .

120 MATTHEW FISHER - WHY'D I HAVE TO FALL IN LOVE WITH YOU
119 SOFT CELL - TAINTED LOVE
118 BOB MARLEY - COULD YOU BE LOVED
117 CAMOUFLAGE - LOVE IS A SHIELD
116 BEATLES - YESTERDAY
115 KANSAS - DUST IN THE WIND
114 SMASHING PUMPKINS - DISARM
113 YAZOO - NOBODY'S DIARY
112 U2 - PRIDE
111 VISAGE - FADE TO GREY
110 MARVIN GAYE - LET'S GET IT ON
109 GEORGE MICHAEL - FREEDOM
108 DEEP PURPLE - HIGHWAY STAR
107 COLDPLAY - TROUBLE
106 PURESSENCE - I SUPPOSE
105 PAUL WELLER - YOU DO SOMETHING TO ME
104 MICHAEL JACKSON - BILLIE JEAN
103 VERVE - BITTERSWEET SYMPHONY
102 GUNS 'N' ROSES - DON'T CRY
101 INXS - BY MY SIDE
100 A-HA - TAKE ON ME
99 LOUIS ARMSTRONG - WHAT A WONDERFUL WORLD
98 DIRE STRAITS - SULTANS OF SWING
97 REM - DRIVE
96 PORTISHEAD - GLORY BOX
95 SMITHS - HOW SOON IS NOW
94 PLACEBO - BITTER END
93 BEATLES - ELEANOR RIGBY
92 DAVID BOWIE - HEROES
91 CURE - FASCINATION STREET
90 DEPECHE MODE - EVERYTHING COUNTS
89 ROLLING STONES - SYMPATHY FOR THE DEVIL
88 DOORS - LIGHT MY FIRE
87 U2 - NEW YEAR'S DAY
86 STEREO MC'S - CONNECTED
85 ANNE CLARK - OUR DARKNESS
84 ARETHA FRANKLIN - SAY A LITTLE PRAYER
83 ROLLING STONES - PAINT IT BLACK
82 NANCY SINATRA & LEE HAZELWOOD - SUMMER WINE
81 CHICANE - SALT WATER
80 BOOTH & THE BAD ANGEL - THE DANCE OF THE BAD ANGEL
79 Q LAZZARUS - GOODBYE HORSES
78 STONE ROSES - FOOLS GOLD
77 PET SHOP BOYS - BEING BORING
76 GUNS 'N' ROSES - NOVEMBER RAIN
75 MOBY - PORCELAIN
74 SMITHS - BIG MOUTH STRIKES AGAIN
73 PINK FLOYD - ANOTHER BRICK IN THE WALL
72 NIRVANA - SMELLS LIKE TEEN SPIRIT
71 LENNY KRAVITZ - I BELONG TO YOU
70 REM - EVERYBODY HURTS
69 DEPECHE MODE - PERSONAL JESUS
68 A-HA - HUNTING HIGH AND LOW
67 NICK CAVE - DO YOU LOVE ME ?
66 PULP - COMMON PEOPLE
65 SMITHS - LAST NIGHT I DREAMT THAT SOMEBODY LOVED ME
64 BLACK - WONDERFUL LIFE
63 PET SHOP BOYS - WESTEND GIRLS
62 ROLLING STONES - SHE'S A RAINBOW
61 MASSIVE ATTACK - SAFE FROM HARM
60 RADIOHEAD - PARANOID ANDROID
59 PINK FLOYD - HEY YOU
58 DEPECHE MODE - PHOTOGRAPHIC
57 U2 - UNFORGETTABLE FIRE
56 MOBY - EVERLOVING
55 KRISTIN HERSH - YOUR GHOST
54 APOLLO 440 - PAIN IN ANY LANGUAGE
53 MAZZY STAR - FADE INTO YOU
52 SIMPLE MINDS - SOMEONE SOMEWHERE IN SUMMERTIME
51 LAMB - GORECKI
50 CHRIS ISAAK - WICKED GAME
49 EVERYTHING BUT THE GIRL - MISSING
48 KATE BUSH - WUTHERING HEIGHTS
47 PRINCE - PURPLE RAIN
46 PEARL JAM - BLACK
45 STRANGLERS - MIDNIGHT SUMMER DREAM
44 DURAN DURAN - SAVE A PRAYER
43 WHAM - LAST CHRISTMAS
42 FRANK SINATRA - FLY ME TO THE MOON
41 DAVID BOWIE - SPACE ODDITY
40 BEATLES - HEY JUDE
39 QUEEN - THE SHOW MUST GO ON
38 DAVID BOWIE - THE MAN WHO SOLD THE WORLD
37 PINK FLOYD - TIME
36 DEPECHE MODE - NEVER LET ME DOWN
35 EAGLES - HOTEL CALIFORNIA
34 BRONSKI BEAT - I FEEL LOVE
33 SINEAD O'CONNOR - NOTHING COMPARES TO YOU
32 WHAM - CARELESS WHISPER
31 CURE - LULLABY
30 U2 - WHERE THE STREETS HAVE NO NAME
29 NEW ORDER - BLUE MONDAY
28 PINK FLOYD - COMFORTABLY NUMB
27 CURE - A FOREST
26 POLICE - EVERY BREATH YOU TAKE
25 FRANK SINATRA - MY WAY
24 JAMES - SOMETIMES
23 SMITHS - THERE IS A LIGHT THAT NEVER GOES OUT
22 JOY DIVISION - LOVE WILL TEAR US APART
21 LED ZEPPELIN - STAIRWAY TO HEAVEN
20 DAVID BOWIE - LADY GRINNING SOUL
19 PINK FLOYD - SHINE ON YOU CRAZY DIAMOND
18 QUEEN - BOHEMIAN RHAPSODY
17 JOHN LENNON - IMAGINE
16 NEW ORDER - TRUE FAITH
15 DAVID BOWIE - WILD IS THE WIND
14 RADIOHEAD - STREET SPIRIT (FADE OUT)
13 PORTISHEAD - ROADS
12 PLACEBO - WITHOUT YOU I'M NOTHING
11 ROLLING STONES - YOU CAN'T ALWAYS GET WHAT YOU WANT
10 REM - LOSING MY RELIGION
9 ELVIS COSTELLO - I WANT YOU
8 PINK FLOYD - WISH YOU WERE HERE
7 CURE - THE LOVE SONG
6 RADIOHEAD - CREEP
5 ARCHIVE - AGAIN
4 MASSIVE ATTACK - UNFINISHED SYMPATHY
3 U2 - ONE
2 DEPECHE MODE - ENJOY THE SILENCE
1 U2 - WITH OR WITHOUT YOU

Υ.Γ.1 περίμενα χρόνια την στιγμή που Δ.Π. δεν θα έλεγε το κλασ-αμάνπια μεαυτότομοτίβο-σικό μότο του "στο μικρόφωνο αλλά και στην επιλογή της μουσικής ήταν ο Δημήτρης Παπασπυρόπουλος" και εγέννετο το θαύμα! "στο μικρόφωνο ήταν ο Δ.Π. αλλά στην επιλογή της μουσικής εσείς!!!" (φιού)

Υ.Γ.2 το καλύτερο-καλλίτερο συγκρότημα έχει λινκαριστεί

Κάντε άκρη, κάντε άκρη

2004-12-28T21:20:00.000+02:00

(χρόνια πολλά και καλά, you know best)

Παλαιότερα όταν έβλεπα κάπου (blog, email, irc, forum) να μνημονεύεται ένα απόσπασμα από κάποιο, ή ακόμα και ολόκληρο, τραγούδι δε μπορώ να πω πως δε με ξένιζε. Το ένα ήταν πολύ μεγάλο, το άλλο ήταν πολύ αγγλικό, το άλλο παραήταν λαϊκό, το τάδε παραήταν απλό και το δείνα παραήταν δύσκολο και η ώρα παραήταν περασμένη για αποκρυπτογράφηση. Ενίοτε έκανα κι εγώ κάτι αντίστοιχο που το έβλεπα την επόμενη μέρα και αμέσως το κατέτασσα σε μια από τις κατηγορίες που προανέφερα.

Βλέπε και εδώ για άμεσο και σχετικό παράδειγμα

Καταλήγω πως τελικά οι στίχοι παρατίθενται γιατί εκφράζουν τη διάθεση του γράφοντος εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και μόνο αυτή. Επίσης καταλήγω πως σπανίως εκφράζουν τους αναγνώστες κι αυτό γιατί εκείνοι (οι αναγνώστες) επιχειρούν απλά να διαβάσουν τους στίχους ή να εισχωρήσουν ανάμεσα στις γραμμές με αποτέλεσμα να λησμονούν πως το μόνο που πραγματικά θα έπρεπε να δουν είναι ο χρωματισμός της ψυχικής διάθεσης του συντάκτη.

Ως διαμαρτυρία λοιπόν αλλά και ως απάντηση σε κάποια γκρίνια που διάβασα πριν περίπου δυο εβδομάδες ("όλα τα blogs είναι γεμάτα στίχους που βαριέμαι να διαβάζω"), επιλέγω το τετράστιχο:

"Kι αν ξυπόλητη χορεύω, με σημαία μου μια φούστα
είναι γιατί σε λατρεύω, και σου κάνω όλα τα γούστα
κι αν ξυπόλητη χορεύω, με σημαία μιαν αγάπη
κάντε άκρη, κάντε άκρη"

σσσσΣΣΣ !

2004-12-23T13:52:00.000+02:00

""... Ποιοι είναι πρωτοπόροι σε αυτό το ρεύμα επιστροφής στη σιωπή; Οι νέοι, και κυρίως οι έφηβοι, που χρησιμοποιούν για να επικοινωνούν τα ρούχα που διαλέγουν κάθε φορά να φορέσουν, τα σκουλαρίκια τους, τα αντικείμενα που αγοράζουν, και φυσικά τις ψηφιακές φωτογραφικές τους μηχανές, που αποτελούν προέκταση του σώματός τους. H σιωπή των νέων, λέει στη Ρεπούμπλικα ο ανθρωπολόγος Μάσιμο Κανεβάτσι, είναι εξαιρετικά συγκροτημένη και εύγλωττη, ένα σύνολο που αλλάζει συνεχώς και που οι ενήλικες δυσκολεύονται πολύ να το παρακολουθήσουν. Το πίρσινγκ παίζει εδώ σημαντικό ρόλο: τρυπώντας τη γλώσσα ή τα χείλη τους, οι νέοι προσδίδουν ερωτικό χαρακτήρα σε αυτά τα σημεία του σώματός τους. Και προκαλούν αμηχανία στους μεγάλους. Όταν οι τελευταίοι έχουν απέναντί τους έναν σιωπηλό νεαρό, καταλαμβάνονται από πανικό κι αρχίζουν αμέσως να μιλάνε. Νομίζουν ότι η σιωπή διακόπτει μια σχέση, ενώ η αλήθεια είναι ότι την ενισχύει ""

Ηχορύπανση τώρα

2004-12-18T01:14:00.000+02:00

Το ανέκδοτο με τον Πόντιο οδηγό που ακούει στο ράδιο "Ειδοποιούμε όσους ταξιδεύουν στην Εθνική Οδό πως ένα αυτοκίνητο έχει μπει στο ανάποδο ρεύμα κυκλοφορίας και σπέρνει τον πανικό" και αναφωνεί "Τί ένα ρε παιδιά; Όλα ανάποδα πάνε!" το ξέρετε; (Τώρα το ξέρετε).

Λυπάμαι αλλά στην περίπτωση του Σπήλιου Σπηλιωτόπουλου (Υπουργού Εθνικής Άμυνας) ισχύει το αντίθετο. Όσο περισσότεροι του "κορνάρουν" τόσο πιο αθώος και τίμιος (πόσο συχνά τη διαβάζετε αυτή τη λέξη;) με κάνει να πιστεύω πως είναι.

Υπενθυμίζω πως εδώ και 10-12 χρόνια δεν ακούγαμε ούτε ένα* "κορνάρισμα" για εξοπλιστικά πακέτα, προμήθειες και ρωσικά υπερόπλα. Και ξαφνικά εμφανίστηκαν όλα. Πιστεύει κανείς πραγματικά πως υπάρχει Υπουργός που θα κατόρθωνε να εμπλακεί σε τόσα μιζο-deals μέσα σε μόλις 9 μήνες; Αν υπάρχει, παρακαλούμε να κάνει ένα βήμα μπροστά, η Κόζα Νόστρα ψάχνει "κονσιλιέρι". (Λαλιώτη πίσω στη γραμμή, εσύ έχεις αφοπλιστεί)

Επίσης, μιας και τό 'φερε η κουβέντα, τους παρακαλώ να συνεχίσουν να κορνάρουν. Όσο πιο πολύ κορνάρουν εκείνοι τόσο αυτό σημαίνει πως ο αποδέκτης της "ηχορύπανσης" εξακολουθεί να τους ενοχλεί αφάνταστα. Και τόσο πιο ήσυχα κοιμάμαι εγώ!

*εξαίρεση οι "κυπριακοί" S-300 αλλά αυτοί ακούστηκαν για γεωπολιτικούς λόγους, κάτι σαν τους Αθηναίους με το αυτοκίνητο... πρώτα το αγοράζουν και μετά συνειδητοποιούν ότι δεν έχουν που να το παρκάρουν.

η καταγωγή του κρουασάν δεν είναι γαλλική - ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ

2004-12-10T22:15:00.000+02:00









Βιέννη 1683



Η Αυστρία μετά από την πολύμηνη πολιορκία των Οθωμανών καταφέρνει να ανασυνταχθεί και με την βοήθεια των γείτονων χωρών επιτίθεται στους Οθωμανούς διώχνοντας τους άρον άρον. Για να γιορτασθεί αυτή η μεγάλη νίκη οι νοικοκυρές/ζαχαροπλάστες ,θέλοντας να χλευάσουν τον εχθρό, ζύμωσαν γλυκά αφράτα ψωμάκια στο σχήμα της σημαίας του ισλάμ την ημισέλινο.



Με την ευκαιρία να συστήσω το βιβλίο (παιδιά το βιβλίο, βιβλίο τα παιδιά)

 "το καλύτερο που μπορεί να συμβεί σε ένα κρουασάν"

όπου ο συγγραφέας στην ερώτηση, του αν διάλεξε αυτόν τον τίτλο επειδή ήθελε να κάνει ένα λιπαρό αφορισμό για τη σημερινή πραγματικότητα απάντησε

"Οχι. Απλώς, την ημέρα που ξεκίνησα να γράφω το βιβλίο έφαγα για πρωινό ένα κρουασάν με βούτυρο. Αλλωστε, δεν σκόπευα να γράψω τίποτα σοβαρό..."

This is Not For You*

2004-12-08T19:11:00.000+02:00

Αγαπάω το παλιό μου αυτοκίνητο (citroen zx, 12 ετών) γιατί:

1. Μπορώ να χτυπάω τα χέρια μου δυνατά στο τιμόνι όταν ακούω το (ροκ κομμάτι της προτίμησής σας) "Somebody Told Me - Killers" χωρίς να φοβάμαι μήπως ανοίξει ο αερόσακος την ώρα που περιμένω να "ανοίξει" το φανάρι.

2. Μπορώ να αφήσω κάτι στο πίσω κάθισμα και να είμαι σίγουρος πως θα το βρω εκεί 3 μήνες μετά. Εξαιρούνται φαγώσιμα - αν δεν θέλω να το γυρίσω στην καλλιέργεια.

3. Παρκάρω υπέροχα. Ούτε αν είναι στενά με νοιάζει, ούτε αν εξέχει ο "κώλος" λίγους πόντους, ούτε αν το κοιτάει έντονα το μηχανάκι που σκανάρει τις γειτονιές, ούτε αν έχει βγει παγανιά ο μανιακός με το κοπίδι που χαράσσει ότι φέρει αστέρι μερσεντές

4. Ξεπαρκάρω υπέροχα. Ήρθες μετά από εμένα και πάρκαρες κολλητά πίσω μου γιατί αλλιώς θα εξείχε 3 πόντους ο προφυλακτήρας σου; Νόου προμπλέμοου. Ξεπαρκάρω με τη μέθοδο της ακοής (έλα, έλα, έλα, ζντουπ).

5. Έχει μεγάλους χώρους. Μια φορά δοκίμασα να βγω από τη θέση του συνοδηγού (όντας στη θέση του οδηγού) από ένα peugeuot 206 και ένιωσα και το χειρόφρενο και το λεβιέ και την οροφή ταυτόχρονα.

6. Δε νιώθω ενοχές αν δεν το πλύνω για 1 εβδομάδα. Άσε που οι χαμογελαστοί Πακιστανοί στο φανάρι πριν τη δουλειά μου, φροντίζουν πάντα να είναι γυαλιστερό το μπροστά και πίσω τζάμι. Με το αζημίωτο φυσικά (Τόσο αζημίωτο που πλέον με χαιρετούν και όταν ψιλοβρέχει μου το καθαρίζουν δωρεάν!).

7. Τα πίσω ηχεία δουλεύουν ανάλογα με τη διάθεσή τους. Το καταλαβαίνω όταν ακούω ξαφνικά έναν ήχο και σηκώνω το κινητό για να απαντήσω μόνο για να διαπιστώσω πως δε με καλεί κανείς. Όταν όμως δεν είναι το κινητό, η έκπληξη είναι πιο γλυκιά και από Μυτιληνιά μπουγάτσα (κανέλλα, ζάχαρη και από πάνω... μέλι).

8. Δε χρωστάω 250 ευρώ το μήνα για τους επόμενους 60 μήνες της ζωής μου.

9. Κάθε μικρή λακουβίτσα ή βαθούλωμα που ανακαλύπτω (συνήθως κανά μήνα αφού έχει συμβεί) νιώθω σα να προστίθεται άλλο ένα γαλόνι στη στολή του.

Αυτά. Όπως οδηγούσα και σκεφτόμουν πως αγαπάω το αυτοκινητό μου είπα πως θα γράψω 9 λόγους. Όχι 100 γιατί πλησιάζουν γιορτές και θα γεμίσουμε με 100 πράγματα που πρέπει να κάνουμε πριν πεθάνουμε ή πριν περάσει το 2005 ή πριν έρθει η ώρα να κάνουμε το 101ο. Όχι 10 γιατί παραείναι τέλειο. Όχι 8 γιατί παραείναι στρογγυλό. 9.

*Not For You by Pearl Jam

Θάμυρης

2004-12-06T17:33:00.000+02:00

.

Με αφορμή τη rivaldomania θυμήθηκα ένα άρθρο του Γιάννη "Ο ΤΥΠΟΣ των ήλων" Τριάντη.

<<... Μια εταιρεία αθλητικών ειδών παρουσίασε προχθές τα καινούργια ποδοσφαιρικά παπούτσια του ευειδούς και πράου Ριβάλντο. Στο ένα, χάραξε το όνομα Ριβαλντίνιο. Είναι ο γιος του σπουδαίου Βραζιλιάνου. Και στο άλλο, το όνομα Θάμυρης. Είναι η κόρη του... «Εκεί που χάζευα το όνομα -λέει ο υποβολέας- θυμήθηκα ένα τραγούδι αυτού του ήσυχου Λαρισαίου, του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Εκεί πρωτάκουσα το όνομα Θάμυρης. Θυμάμαι που είχα τρέξει στο λεξικό του Πιερ Γκριμάλ (Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής μυθολογίας). Και να τι βρήκα... Ηταν ο Θάμυρης νέος εκπάγλου καλλονής, άριστος στο τραγούδι και στη λύρα. Τον θεωρούσαν δάσκαλο του Ομήρου, ο οποίος διηγείται την εξής ιστορία: «Ο Θάμυρης προσπάθησε να παραβγεί στη μουσική με τις Μούσες, αλλά νικήθηκε· θυμωμένες οι θεές τον τύφλωσαν και του στέρησαν τη μουσική επιδεξιότητά του. Επειτα από την ατυχή περιπέτειά του, ο Θάμυρης έριξε την άχρηστη πια λύρα σ' ένα ποτάμι στην Πελοπόννησο. Α! Σε περίπτωση νίκης, ο Θάμυρης είχε ζητήσει να ενωθεί με όλες τις Μούσες»... Που λες, το 'χουν συνήθειο οι Βραζιλιάνοι να δίνουν ονόματα ελληνικά στα παιδιά τους. Αρχαιοελληνικά δηλαδή. Και να, που ένα όνομα, γραμμένο για εμπορικούς λόγους σε ποδοσφαιρικό παπούτσι, εμβόλιμο -ανάμεσα σε γκρίνιες, διαμάχες, διαπλοκές στους αντίποδες εκείνης της είδησης για την προϊούσα φτώχεια- ήρθε να πιάσει το νήμα του μύθου, να περάσει από τη μακρινή Βραζιλία (τι κι αν το θέλουν θηλυκό το όνομα αυτοί οι μακρινοί βιρτουόζοι;), να υπενθυμίσει έναν ταλαντούχο Θετταλό μουσικάντη και τραγουδοποιό και να προσγειωθεί αμέριμνο στις σελίδες των εφημερίδων. Μερικές φορές οι εφημερίδες θυμίζουν έντυπη Τοσκάνη -και οροπέδια της Αρκαδίας, μυθικά. Γι' αυτό και παραμένουν εδραίες στη συνείδηση του κόσμου, λιγάκι λαβωμένες κυκλοφοριακά, αλλά -σαν το καράβι του Οδυσσέα- ικανές να περάσουν τις Συμπληγάδες της Τεχνολογίας και της κούρασης που καταβάλλει τον κόσμο» >>

από την enet του σαββάτου

2004-11-28T23:33:00.000+02:00

Το γεγονός ότι η βιομηχανία των αγωγών στρέφεται πρωτίστως εναντίον ανθρώπων που γράφουν σε εφημερίδες, δείχνει επίσης πόσο σικέ είναι η τηλεόραση. Εφημερίδες διαβάζουν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες, τηλεόραση βλέπουν εκατομμύρια. Κι όμως. Οι εφημερίδες είναι που ενοχλούν. Γιατί είναι οι μόνες που ακόμα σκέφτονται. Τόσα κανάλια, τόσες εκπομπές -και δεν υπάρχει ούτε για δείγμα μια άποψη, ή ένα σχόλιο που να θυμίζει αμυδρά αυτά που γράφει ο Στάθης ή ο Καρκαγιάννης στις εφημερίδες. Οι σταρ της τηλεόρασης τα βάζουν μόνο με κακομοίρηδες ή ανθρώπους που εξέπεσαν, πέφτουν ή θα πέσουν. Οταν τα βάζουν με κάποιον ισχυρό, κάποιον άλλον ισχυρό εξυπηρετούνε. Κανείς δεν τους κάνει αγωγές, όχι διότι είναι στο απυρόβλητο, αλλά διότι είναι άσφαιροι. Τη σκέψη τους και το μυαλό τους τα έχουν φάει η αναγνωρισιμότητα (θεωρείται αξία να σε αναγνωρίζουν -για σκεφτείτε το!), τα πολλά λεφτά, τα πάρτι και η γκλαμουροποίηση του επαγγέλματος. Η τηλεόραση είναι δυνατή κατά πλάτος, όχι κατά βάθος. Πας να πεις ότι ένα κάποιο κύρος έχει ο Χατζηνικολάου -και μετά τον βλέπεις να ρωτάει την Πέγκυ Ζήνα για το μίνι της!

(και έλεγα μόνο εμένα πείραξε η Π.Ζ. ; θα μου πεις πέρισυ είχε καλεσμένους Εύη Αδάμ-Λάμπη Λιβιεράτο αλλά και Καίτη Γαρμπή, με έμφαση στο γιατί  ο κόσμος την αποκαλεί Καιτούλα)

Η ασημένια σφαίρα του οδοντογιατρού

2004-11-25T02:36:00.000+02:00

Ώρα για τα στιχάκια-λύτρωση. Κρατήστε τα σ' ένα χαρτάκι στο πορτοφόλι σας ή καλύτερα σ' αυτό το φυλαχτό της γιαγιάς που έχετε στο ύψος της καρδιάς (και που αν πηγαίνατε στον πόλεμο θα σας έσωζε από την ασημένια σφαίρα του οχτρού) και σιγοψιθυρίστε τα λίγο ΠΡΙΝ από... ότι ζητάει ήρωες, οτιδήποτε αρέσκεται να τρομάζει:

"You are scum, you are scum and I hope that you know
That the cracks in your smile are beginning to show
Now the world needs to see that it’s time you should go
There’s no light in your eyes and your brain is too slow
Can’t believe you were once just like anyone else
Then you grew and became like the devil himself
Pray to god I can think of a nice thing to say
But I don’t think I can, so fuck you anyway"
(Fuck U - Archive)

Για να δω αν μπορώ να πετύχω κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά. Το τονίζω αντίστοιχα με το ρυθμό του τραγουδιού:

"Σε μισώ, σε μισώ, κι είναι πια γεγονός
ξεκινάς, και μιλάς, δείχνεις τόσο κουτός
τώρα πιά, είναι εδώ, η δικιά σου έξοδός
που κοιτάς, πως μιλάς, στο μυαλό πανικός

δε μπορώ, να το δω, πως και ήσουν αλλιώς
μα μετά, με λεφτά, έγινές αρχηγός
στο Θεό, προσευχή, για να πω ένα καλό
δε νομίζω, μπορώ, και γι' αυτό... σε φιλώ"

Προσωπικά το άκουγα (τυχαία) πάρα πολύ δυνατά, λίγο πριν πάω στον οδοντογιατρό.

Ένιωσα υπέροχα

μαζί ποτέ

2004-11-22T17:46:00.000+02:00

το τούρκικο trainspoting (μπλα μπλα)
σκληρή ταινία με τη ζωή των μεταναστών
να πρωταγωνιστεί (μπλα μπλα)
ανατολή-δύση (μπλα...)
έρωτας (ξαναμπλά)
καταπληκτική ταινία ρε παιδί μου την ευχαριστήθηκα
αλλά μου έχει καρφωθεί κάτι στο κεφάλι...
μα να είναι το ίδιο άτομο... για δες !
για δες και εδώ
...μα η πανέμορφη Sibel να είναι η πορνοσταρ Dilara...
τεσπα! τουλάχιστον έχει ανοδική πορεία, το άσχημο θα ήταν να πήγαινε απο την χρυσή άρκτο στις τσόντες

αρπαχτή (η) (λαικ.)

2004-11-20T14:12:00.000+02:00

ό,τι αποκτήθηκε με ξαφνικό και πονηρό (συχνά παράνομο) τρόπο: κάνανε μια γερή ~ και την κοπάνησαν.
ΦΡ. της αρπαχτής για εύκολο, γρήγορο και συχνά παράνομο κέρδος που αποκτά κάποιος εκμεταλλευόμενος μια κατάσταση.
παράδειγμα: ο τύπος με τα κουταλάκια

and the winner is ?

2004-11-17T13:55:00.000+02:00

χαμογελώ όταν ακούω για ανοχύρωτη πόλη
ξεκαρδίζομαι όταν μαθαίνω ότι το παιχνίδι δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας
ζεσταίνομαι όταν ακούω για κρανίου τόπο
λυπάμαι όταν βλέπω την άμορφη μάζα σιδηρικών
αγωνιώ όταν μαθαίνω ότι τα σωστικά συνεργεία συνεχίζουν τις έρευνές τους (πάντα κάτω από αντίξοες συνθήκες)
στεναχωριέμαι όταν πληροφορούμε ότι σε Χ νεκρούς και περισσότερους από Ψ τραυματίες ανέρχεται ο μέχρι τώρα τραγικός απολογισμός...
απορώ γιατί πάλι σφοδρή σύγκρουση σημειώθηκε...
χασμουριέμαι όταν κάτι θύελλα αντιδράσεων ξεσήκωσε
ησυχάζω όταν μαθαίνω ότι έγινε με γνώμονα το εθνικό συμφέρον...
αλλά...

κάθε 17 Νοεμβρίου στήνω αυτί στα Μ.Μ.Ε. και περιμένω να δω ποιός πολιτικος/δημοσιογράφος/καλλιτέχνης θα κόψει πρώτος το νήμα του κλισέ.
ποιός θα ξεστομίσει πρώτος ότι το μήνυμα του πολυτεχνείου φέτος είναι...
τόσο επίκαιρο όσο ποτέ !

Η λοταρία της ζωής σου - the Green card remix

2004-11-16T22:41:00.000+02:00

Μπορώ να θυμηθώ τουλάχιστον 3 άρθρα/αφιερώματα για το ποιοί είναι αυτοί που πραγματικά πολεμούν στο ΙΡΑΚ και γιατί. Πάνω κάτω μιλούσαν για ανθρώπους που έβλεπαν τη θητεία στον πόλεμο ως τη μόνη διέξοδο για έναν σταθερό (ειρωνεία έτσι;) μισθό και την πολυπόθητη πράσινη κάρτα. Την ίδια κάρτα που είμαι σίγουρος πως θα δείτε σε ξένα sites να διαφημίζεται σε μπανεράκια ως "Enter the lottery for the dream of your life. Enter the Green Card draw". Άλλοι κατατάσσονται στο στρατό και άλλη στη λοταρία.

Άλλοι είπα; Εννοούσα λατίνοι, μεξικανοί (έχει διαφορά), μαύροι και αρκετοί λευκοί (whiteboys).

Το ξέρετε πως διανύουμε (διανυΟΥΜΕ) τον πιο αιματηρό μήνα του πολέμου του ΙΡΑΚ εδώ και καιρό; Έβλεπα κάποιους αριθμούς σχετικά με τους νεκρούς που είχε η "Συμμαχία του Ιρακ" (σσ: Αμερικανοί, Άγγλοι και λοιποί) το Νοέμβριο. Είναι μάλιστα τόσο οργανωμένο που σου λέει: Μήνα, ημέρα, πόσοι Αμερικανοί νεκροί, πόσοι Άγγλοι νεκροί και πόσοι Λοιποί νεκροί. Στο τέλος σου δίνει το άθροισμα της ημέρας ενώ κάτω κάτω εμφανίζει και το άθροισμα του μήνα. Όχι κι άσχημα ε;

Η περιέργειά μου δε συμμαζεύεται και τρυπώνοντας λίγο πιο μέσα βρήκα την ίδια λίστα αλλά πιο αναλυτική όπου εκτός από τον ημερήσιο αριθμό αναγράφονται και η εθνικότητα, ο βαθμός και το πλήρες όνομα του κάθε νεκρού στρατιώτη. Στο πλάι συμπεριλαμβάνουν τον τόπο όπου σκοτώθηκε και την αιτία θανάτου (πχ Εχθρικά πυρά). Όταν άρχισα να διαβάζω τα ονόματα ομολογώ πως είναι η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα πως εξακολουθOYME να βρισκόΜΑΣΤΕ σε πόλεμο.

Πόσο μάλλον όταν πρόσεξα πως ανάμεσα στους αποβιώσαντες βρίσκεται και ο Corporal (Δεκανέας) Peter J. Giannopoulos.

Πώς; Δεν είναι μόνο μίζεροι λατίνοι, γύφτουλες μεξικανοί, τελειωμένοι αραπάδες και βλάχοι επαρχιώτες που πάνε στο ΙΡΑΚ; Πώς είναι δυνατόν να βρίσκεται κι ένας, έστω 2ης γενιάς, Έλληνας ανάμεσά τους; Καλά όλοι οι Έλληνες του εξωτερικού δε διαπρέπουν στο Χάρβαρντ, το ΜΙΤ και το Πρίνστον; Θα με τρελάνετε;

Λιγότερη γκλαμουριά, περισσότερη καυτερή πιπεριά.

2004-11-15T02:27:00.000+02:00

Χθες το βράδυ, γυρνούσα από κάτι κοινωνικά γενέθλια και πέρασα έξω από τον φημισμένο πια "Μπαϊρακτάρη". "Φημισμένο" γιατί εκεί έχει καθιερώσει ο Κωστάκης τα ραντεβού του με τους βουλευτές του και "πια" γιατί για εμένα φημισμένος είναι ο απέναντι "Θανάσης" που ανέκαθεν προτιμούσα και προτιμώ. Συν ότι ο "Θανάσης", άμα είσαι μερακλής και του το ζητήσεις, σου βάζει μέσα στο κεμπάπ και μια καυτερή πράσινη τηγανητή πιπεριά.

Ω καιροί, ω ορέξεις

Με έπιασαν τα γέλια όταν θυμήθηκα πως λίγο καιρό πριν το επιτελείο του Γιωργάκη θέλοντας να απαντήσει στα -γεμάτα τσίκνα- συμπόσια του Κωστάκη αλλά και να αναδείξει το εναλλακτικό Ευρωπαϊκό προφίλ του, είχε οργανώσει μια συνεστίαση σε μεζεδοπωλείο στου Ψυρρή όπου "τίμησαν τους εκλεκτούς μεζέδες". Καταλάβατε; Η ΝΔ πήγαινε για κεμπάπ, κοψίδια και ροζέ βαρελίσιο και το ΠΑΣΟΚ για σαλάτα ρόκα-ξυνότυρο Μυκόνου-βαλσάμικο, σαγανάκι γαρίδα και μοσχοφίλερο. Το ΠΑΣΟΚ να κλίνει προς την γκλαμουριά και η ΝΔ προς την καυτερή πιπεριά.

Νταβατζήδες

Με τους μεζέδες και τα κοψίδια ξεχάστηκα. Νταβατζήδες. Αναρωτιόμουν ρε παιδί μου πως είναι δυνατόν να "ξέφυγε" αυτός ο χαρακτηρισμός από τον Καραμανλή, τη στιγμή που συντρώγει με τα "δικά του παιδιά" (μη ξεχνιόμαστε).

Αν με ρωτήσετε τι πιστεύω την παρούσα στιγμή θα έλεγα πως δεν του ξέφυγε. Ο Κωστάκης τους το είπε, τους ορμήνευσε να το διαρρεύσουν και ταυτόχρονα δεσμεύτηκε πως δε θα το παραδεχτεί δημοσίως.

Γιατί όμως τους είπε "νταβατζήδες"; Αυτό ήταν που με απασχολούσε, καθότι η λέξη παραείναι "χοντρή" για να ξεφύγει έτσι αλόγιστα. Σιγά σιγά αποκαλύπτεται κι αυτό.

Νταβατζήδες τους είπε γιατί ήθελε να το μάθει ο κοσμάκης. Αν ήθελε να το μάθαιναν οι 300, θα τους έλεγε "διαπλεκόμενους", "εργολάβους" και "μεγάλα συμφέροντα", οτιδήποτε θα ήταν γενικόλογο και αόριστο. Αυτό όμως το έκανε ο Σημίτης όταν χουρχούριζε (επειδή τον χάιδευαν;). Τώρα το μήνυμα έπρεπε να περάσει.

Την επομένη οι νταβατζήδες άρχισαν να μιλάνε για "λαϊκισμούς και εκχυδαϊσμούς της πολιτικής ζωής".

Πως το ευχαριστιέμαι. Ιδιαιτέρως αυτό το άρθρο του Τεγόπουλου που μπλαμπλαΐζει για το πως η πολιτική εξουσία μπερδεύεται με τη δικαστική (σσ: αναφέρεται στον Υπουργό Δικαιοσύνης που υπέδειξε στα αρμόδια δικαστικά όργανα να ξανανοίξουν τις υποθέσεις του Χρηματιστηρίου και των τρις που "χάθηκαν - ο ευρών αμοιφθήσεται") και αν είναι δυνατόν και τι θα πει ο κόσμος και σας παρακαλώ και απαπαπαπαπαπαπά και παπαροπαπαρούνες και η πίεση της κοινής γνώμης που ψάχνει εξιλαστήρια θύματα.

Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΨΑΧΝΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕ. Και τους νταβατζήδες που τα χειρίζονται.

διαγνωστικό προσωπικότητας

2004-11-10T01:50:00.000+02:00

αδιαφορία για τα συναισθήματα των άλλων
ανικανότητα να διατηρήσει σχέσεις διαρκείας
απερισκεψία και περιφρόνηση για την ασφάλεια των άλλων
παραπλανητική, επαναλαμβανόμενα ψεύδη και κοροϊδία τρίτων με σκοπό το κέρδος
αδυναμία να παραδεχτεί την ενοχή
αποτυχία να προσαρμοστεί στις κοινωνικές νόρμες και να σεβαστεί τους νόμους

διάγνωση : ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΑ !

τι είναι;

Τα ευχάριστα της εκλογής G.W.B.

2004-11-06T14:05:00.000+02:00

...ναι υπάρχουν κι αυτά !

i) Ο νόμος απαγορεύει στον G.W.B. να βάλει υποψηφιότητα για τρίτη τετραετία ! (πάλι καλά)

ii) Το μόνο ηλικιακό γκρουπ στο οποίο ο Κέρι πλειοψήφισε ήταν οι νέοι, 54% έναντι 44%. Κάτι που αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι οι γονείς κάνουν πάντα λάθος και ότι οι νέοι δεν θα πρέπει να τους ακούν ποτέ.

iii) Gays. Σύμφωνα με τα δημοψηφίσματα που διεξήχθισαν, οι gay δεν θα μπορούν να παντρευτούν σε 11 πολιτείες. Δόξα τω Θεό! γλίτωσα τα γαμήλια δώρα που θα έπρεπε να πάρω στους φίλους μου :)

H φωτογραφία από την απονομή της MENSA στον G.W.B. του τίτλου
"άμα ήσουν λίγο πιο βλάκας θα μπορούσες ,κάτω από τον ήλιο, να κάνεις φωτοσύνθεση! "

(για περισσότερα ...michaelmoore.com )

Κι εσύ τέκνον Β... ήμα;

2004-11-06T02:35:00.000+02:00

Λίγο παραπάνω από μια μέρα μετά το γαμήλιο δώρο που απαίτησε και πήρε ο Τζορτζ Μπους για το γάμο του με το θρόνο του πλανητάρχη και βλέπω τα πράγματα λίγο πιο ψύχραιμα.

Μετά όμως βλέπω τα πρωτοσέλιδα των ΛαμπρακοΜπομπολάδων και πραγματικά συγχίζομαι. Το Βήμα (Το Βήμα ρε παιδιά, Το Βήμα) είχε ως πρωτοσέλιδο τίτλο: "Άφιλοι Αμερικάνοι... Διπλωματική Μαχαιριά στην Αθήνα" και αμέσως πιο κάτω, ως δεύτερο συνοδευτικό τίτλο είχε "Γ. Παπανδρέου: Η χώρα δέχεται σφαλιάρες!". Αν έχουμε δηλαδή λίγο μπέσα, έστω και σε στιγμές σαν αυτές όπου εφημερίδες κύρους ξεχνούν ποιός κυβερνά τη χώρα και προβάλουν την αντίδραση της... δευτεράντζας! Τι να πω κι εγώ, που όταν το είχαν επανεκδόσει το αγόραζα ανελλιπώς.

Δεν ήξερα, δε ρώταγα... δεν τά 'βλεπα τουλάχιστον;

Τα περισσότερα χρόνια της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είχα την τύχη (;) να μην τα βλέπω από κοντά λόγω σπουδών στο εξωτερικό. Πρώτη φορά που θυμάμαι να πρόσεξα το όνομα "Μακεδονία" αντί για τα Σκόπια ήταν στους χάρτες των αεροπλάνων που έκαναν το Λονδίνο - Αθήνα και τούμπαλιν, γύρω στο 1998. Μετά το άκουγα μονίμως στο "ΒΒC". Μετά το έβλεπα γραμμένο σε οποιοδήποτε έγγραφο τύχαινε να συμπεριλαμβάνει σχετικό χάρτη. Ειλικρινά, στα αρκετά χρόνια διαμονής μου στην Ευρώπη δεν μου έτυχε μια φορά ν' ακούσω τα Σκόπια ν' αναφέρονται ως F.Y.R.O.M.

Συνεπώς δε μπορώ να καταλάβω από που κι ως που εξεπλάγην τόσο όταν η ονομασία οριστικοποιήθηκε. Μη γελαστώ, δεν είναι αυτό το κλισέ του "Μα τόσο καιρό ζούσες με την ελπίδα ενώ τώρα όλα χάθηκαν" διότι α) δε ζούσα με την ελπίδα, το είχα αποδεχτεί ως γεγονός και το είχα λησμονήσει και β) χάθηκαν όλα από κάτι που δεν είχαμε.

Καταλήγω λοιπόν πως ο λόγος που ενοχλήθηκα και πλέον θλίβομαι είναι διπλός.

Πρώτον, διότι όλοι ξέρουμε καλά πως αν ήταν να πέρναγε από τα Σκόπια η Αττική, η Εγνατία, η γέφυρα Ρίου - Αντιρίου, όποιο μεγάλο έργο θέλετε, θα είχαμε κατορθώσει να μετονομαστούν σε Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της... Ελλάδας, τόση είναι η δύναμή μας όταν έχει μέσα Μίζα, Πουστηά, Ουραγούς, Μαφιόζους, Πατριδοκάπηλους, Ουρακοτάγκους, Λαμόγια και Άλήτες Σακαφλιάδες. Χαρισμά σας τα αρχικά από κάθε επίθετο.

Δεύτερον, διότι το είχα αποδεχτεί ως γεγονός και, χειρότερα απ' όλα, το είχα λησμονήσει. Συγγνώμη.

Τι Μεγάλη Αλβανία, τι Μεγάλη Μ...

2004-11-04T19:15:00.000+02:00

Τι Μεγάλη Μ... ακεδονία εννοώ.

Ξεκινώ μ' ένα στιχάκι αφιερωμένο στον Alexis Papahelas. Σιγοτραγουδιέται με παράπονο στο ρυθμό του "Γειά σου ρε Αλέφαντε" του συγκροτήματος "Τα Παιδιά από την Πάτρα".

Πάμε λοιπόν:

Γειά σου ρε Αλέξανδρε, είσαι παλικάρι, γειά σου ρε Αλέξανδρε, κράτα όσο μπορείς
(δις)

Όλα ξεκίνησαν στο Βήμα της Κυριακής όταν ο Alex μας τίμησε με το τελευταίο πόνημά του στο οποίο με λίγα λόγια μας εξηγούσε πως αν εκλεγεί ο Τζον Κέρι η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε άμεσο κίνδυνο από την... (μα τον Θεό, κρατηθείτε) "Μεγάλη Αλβανία".

Μου θυμίζει εκείνο το ανέκδοτο με τις δυο λέξεις που λέγαμε και λέμε: "Αλβανός επιχειρηματίας". Παρακαλώ, το ανέκδοτο ας μη ληφθεί ως ρατσιστικό γιατί θα με αναγκάσετε να σας δείξω την κάρτα-μέλους που διατηρώ στην Κου Κλουξ Κλαν, για να σας πείσω πως είμαι αθώος.

Στο θέμα μας τώρα. Και άντε να δεχτώ πως τυχόν συγκρότηση "Μεγάλης Αλβανίας" θα αποτελέσει άλλη μια απειλή για την Ελλάδα. Και άντε να δεχτώ πως θα θέσει σε αβεβαιότητα τον οικονομικό υποσκελισμό που επιχειρούμε ως χώρα στα Βαλκάνια.

Το σκεπτικό με το οποίο ο Papahelas αιτιολογεί τη σάχλα του, είναι ακόμα πιο υποτιμητικό. Υποστηρίζει λοιπόν πως εφ' όσον εκλεγεί ο Κέρι, θ' αναλάβουν θέσεις στο State Department άνθρωποι που είχαν σημαίνοντα ρόλο στο επιτελείο του Μπιλ Κλίντον. Επειδή την τελευταία φορά που οι δημοκρατικοί ήταν στην εξουσία, η στρατηγική τους στα Βαλκάνια ήταν ευνοϊκή (;) προς τους Αλβανούς, αυτή τη φορά θα την πήγαιναν ένα βήμα πιο πέρα και θα συζητούσαν ακόμα και για την Μεγάλη Ιδέα κάθε Αλβανού. Όχι, όχι, μια στοιχειωδώς καλή κυβέρνηση και συνθήκες ζωής και εργασίας. Στη "Μεγάλη Αλβανία" αναφέρεται.

Για να γιγαντώσει δε το επιχείρημα, υποστηρίζει πως ο Κέρι υποστηρίχθηκε στην προεκλογική εκστρατεία του και από τεράστια κονσόρτιουμ Αλβανών και φιλο-Αλβανών επενδυτών που αποβλέπουν και αυτοί στη "Μεγάλη Αλβανία".

Τι άλλο θ' ακούσουμε. Απορώ πραγματικά πως δεν μας αράδιασε και αυτό το παραμύθι με τον Νιγηριανό (στην ιστορία μας Λλβανό) δικτάτορα που είναι δεσμευμένα τα χρήματά του και θέλει τη βοήθεια του τραπεζικού λογαριασμού μας για να τα βγάλει έξω από τη χώρα με αντάλλαγμα ένα γενναίο ποσοστό.

Και όλα αυτά από ποιόν; Τον απεσταλμένο που αναμασάει ρεπορτάζ, τα πασπαλίζει με αύρα σοβαρότητας και μας τα σερβίρει φρέσκα φρέσκα απευθείας από την καλολαδωμένη μηχανή προπαγάνδας των Ρεπουμπλικανών που έχει φτάσει και στα μέρη μας. Από τον βαρυπέπονο δημοσιογράφο που μας δήλωνε στις 03.30 το πρωί (ώρα Ελλάδος) πως μίλησε με το δεξί χέρι του προέδρου Μπους (!) και του είπε πως "τα πρώτα δείγματα δεν είναι καλά, όλα δείχνουν Τζον Κέρι", την ώρα που οι Ρεπουμπλικανοί δήλωναν εξ' αρχής ικανοποιημένοι από τα πρώτα αποτελέσματα που λάμβαναν μέσω των δικών τους exit polls. Έσπαγε και πλάκα δηλαδή.

Κλείνω μ' άλλο ένα στιχάκι αφιερωμένο στον Alex, στον μπάρμπα του τον Μπούστη αλλά και σ' εμένα, μιας και είναι ο μόνος, μέχρις στιγμής, λόγος για τον οποίο έχω κατέβει στους δρόμους: "Μακεδονία ξακουστή, του Αλεξάνδρου η χώρα, που έδιωξες τους Έλληνες κι είσαι στα Σκόπια τώρα".

το anorthografos.gr είναι ελεύθερο για καταχώρηση !

2004-11-01T22:29:00.000+02:00

τσ τσ τσ ! αν και είμαι τεχνολογικό junkie που εντυπωσιάζομαι δύσκολα, σήμερα εξεπλάγην (sic) διαπιστώνοντας ότι υπάρχουν ειδικά σκριπτάκια που ενσωματώνονται στις html σελίδες και διαμορφώνουν μια σελίδα ανάλογα με τις ανάγκες σου.
Κοίταζα στο ip.gr να δω εάν είναι ελεύθερο το anorthografos.gr και το ειδικό σκριπτάκι με πήρε χαμπάρι!!! (...και λέει ας του κάνω πλάκα με το domain που ζητάει)
και ιδού:
αυτά είναι ...

η καλή η οικογένεια στη φουρτούνα φαίνεται

2004-10-19T01:52:00.000+03:00

Πόσο απέχει το Playback από το PlayΒush;

2004-10-09T23:19:00.000+03:00

Η ιστορία κυκλοφορεί κυριολεκτικά από το δευτερόλεπτο που τελείωσε το πρώτο debate ανάμεσα στους 2 υποψήφιους για την προεδρία των ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια του, η κάμερα έδειξε ένα τετράγωνο αντικείμενο να εξέχει ανάμεσα από τα δυο "φτερά" της πλάτης του προέδρου Μπους.

Κάθε πρόεδρος της Αμερικής είναι υποχρεωμένος από το νόμο να δημοσιεύει τις ετήσιες ιατρικές του εξετάσεις. Βάσει αυτών, γνωρίζουμε πως ο Τζορτζ δεν έχει κάποιο πρόβλημα με τη μέση και συνεπώς αποκλείουμε αυτό το αντικείμενο να ήταν κηδεμόνας όπως αποκαλούνται οι διάφορες ζώνες που υποστηρίζουν τη μέση και τη σπονδυλική στήλη). Επίσης αποκλείουμε το αλεξίσφαιρο καθώς το συγκεκριμένο αντικείμενο δεν έχει κανέναν απολύτως κατασκευαστικό λόγο να εξέχει στο συγκεκριμένο μέρος. Λέτε να ήταν όπλο; Κομματάκι δύσκολο να το χρησιμοποιήσει κάποιος εκεί πίσω. Δωράκι από θαυμάστρια; Μπααα. Δωράκι για τη σύζυγο; Υπάρχουν και οι τσέπες.

Συνεπώς τι θα μπορούσε να είναι; Δε σας λέω ακόμα. Ας πω ακόμα δυο ιστοριούλες.

Ιστοριούλα πρώτη: Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των επιτελείων των δυο υποψηφίων διήρκεσαν μήνες και κατέληξαν σε μια συμφωνία που καταγράφεται σε 250 σελίδες! Όπως καταλαβαίνετε, συζητήθηκαν τα πάντα. Οι εκπρόσωποι του Μπους επέμεναν και πέτυχαν, κατά τη διάρκεια του debate, να μη στηθούν κάμερες στην πλάτη των υποψηφίων παρά μόνο στο πλάι και μπροστά τους. Αυτό όμως δεν απέτρεψε το κανάλι που παρήγαγε το debate να στήσει τελικά κάμερες και στην πλάτη τους (εδώ σας παραδέχομαι Αμερικανάκια).

Ιστοριούλα δεύτερη: Στις 6 Ιουνίου, ο Τζορτζ Μπους εκφώνησε ένα συγκινητικό λόγο στο μέρος όπου πέθαναν χιλιάδες αμερικανοί στρατιώτες κατά τη διάρκεια της απόβασης της Νορμανδίας. Το δίκτυο CNN μετέδιδε ζωντανά τον λόγο του. Κατά τη διάρκεια της μετάδοσης ακουγόταν μια άλλη φωνή η οποία, προς έκπληξη των τηλεθεατών, εκφωνούσε τις ατάκες του Μπους, ο οποίος αμέσως μετά τις επανάμβανε.

Καταλαβαίνετε που πάει η ιστορία; Ναι, ε; Τότε θα σας μεταφέρω κι ένα περιστατικό που συνέβη κατά τη διάρκεια του debate

Ιστοριούλα τρίτη (και φαρμακερή): Ανταπαντώντας σ' ένα από τα φαρμακερά σχόλια του αντιπάλου του, Τζον Κέρι, για τον πόλεμο στο Ιράκ, ο Τζορτζ Μπους ξεκινάει να λέει: "Όπως αλλάζουν οι διάφορες πολιτικές επιταγές, αντιστοίχως αλλάζουν και οι πολιτικές απόψεις του. Και αυτός δεν είναι ο τρόπος που καλείται να ασκεί την εξουσία ο ανώτατος πολιτικός άρχοντας. Οι πληροφορίες που εγώ... εγώ... ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΩ... εγώ είχα στη διάθεσή μουήταν ακριβώς οι ίδιες με αυτές που είχε στη διάθεσή του ο αντίπαλός μου". Τη φράση "ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ" ο Μπους φαινόταν να την απευθύνει προς τη μεριά του συντονιστή του debate. Το αξιοπερίεργο είναι πως είχε ανάψει το πράσινο φως που του δίνει σήμα για να ολοκληρώσει... σε 30 δευτερόλεπτα.

Καταλήγω με τις δηλώσεις του Τζέηκομπ Μακίνα, εξπέρ στις συσκευές κατασκοπίες και ιδιοκτήτη του "Spy Store" που έγιναν στον Dave Lindorff και αναδημοσιεύονται στο Salon.com και στη Guardian. "Σίγουρα υπάρχει κάτι στην πλάτη του και φαίνεται πως είναι κάτι ηλεκτρονικό. Σύμφωνα με το μέγεθος και το σχήμα του, θα μπορούσε να είναι ο αναμεταδότης ενός συστήματος συνεννόησης δυο κατευθύνσεων. Αυτά τα συστήματα χρησιμοποιούν ένα μικροσκοπικό εξάρτημα για ωτοσυνεννόηση που τοποθετείται βαθιά μέσα στο αυτί, πράγμα που το κάνει κυριολεκτικά αόρατο. Το σήμα του αναμεταδότη είναι σχετικά αδύνατο και γι' αυτό μπορεί να "πιαστεί" και να μεταδοθεί από άλλον αναμεταδότη που βρίσκεται εκεί κοντά ή απλά να μπερδευτούν οι συχνότητες και να καταλήξει και σε άλλα αυτιά από αυτά που προορίζεται."

Για να μη σκάσετε - ιδού και η φωτό .

Λέτε;

Φυσ-αρμονία

2004-10-09T01:37:00.000+03:00

Τα blues απλά δε γίνεται να νικηθούν. Στο http://www.bbc.co.uk/radio μπορώ και βρίσκω όλα τα είδη της μουσικής από τον κολοσσό που λέγεται BBC (thanx). Πηγαίνω στην κατηγορία "Listen by genre" και στα "Βlues", επιλέγω μια εκπομπή στην τύχη και ξεκινάω το ταξίδι..
Μικρότερος ήμουν ειδικός στη λεγόμενη air-guitar (κιθάρα αέρος, δε θέλω σάχλες με το σαλάμι) όπου υποτίθεται πως κρατάς μια κιθάρα, ηλεκτρική και σε σχήμα V κατά προτίμηση, χάρη στην οποία κάνεις φοβερά σόλο. Ε, λοιπόν, αυτό στα blues δε γίνεται. Είναι τέτοιες οι κοψιές, είναι τόσο άρυθμα (ναι, στα blues) τα γυρίσματα, που τα χρόνια εξάσκησής μου στο σπορ της αεροκιθάρας μονομιάς σκορπίστηκαν από τη νέγρικη φωνή που έμοιαζε να μου κάνει παρατήρηση. Για καμμιά air-φυσαρμόνικα με βλέπω, με τέτοιες επιδόσεις.
Όταν είμαι τυχερός, ο παραγωγός βάζει λίγο rhythm στα blues και μια σταλιά από γυναικεία φωνή. Αυτό όμως δε μοιράζεται, ακόμα και μεταξύ μας. Καλημέρα.

τελικά ο Χορτιάτης ακούει ;

2004-09-20T11:17:00.000+03:00





ο αυθεντικός διάλογος των χείριστων χειριστών ραντάρ

Μαρέ σεινά χαμό γελάς

2004-09-14T01:07:00.000+03:00

Είχα πάει τις προάλλες σε μια ταβερνούλα για μπιφτέκια σπέσιαλ (το εννοούν). Δίπλα μας υπήρχε ένα τραπέζι τεράστιο. Να φανταστείτε πως οι δύο του κεφαλές (οι δυο άκρες) είχαν τέτοια απόσταση μεταξύ τους που αντίστοιχη συναντάς μοναχά σε έπαυλη Άγγλου Λόρδου ή καταστήματος της Nike στην Ινδία ή σε ταβέρνα που φημίζεται για τα μπιφτέκια της.

Όπως καταλαβαίνετε εγώ ανήκα στην τρίτη εκδοχή. Σιγά σιγά το τραπέζι γέμιζε, ακριβώς με τον ίδιο ρυθμό που άδειαζε το πιάτο μου (μεγάλο μπιφτέκι - ουφ - το παράκαναν με τη ντοματούλα στη σχάρα). Ο ένας μεσόκοπος άνδρας μετά τον άλλο, κατέφθαναν στο ραντεβού. Ειλικρινά τέτοιο χαμόγελο σε τόσους πολλούς άνδρες δεν έχω δει ούτε στο γήπεδο μετά από εντυπωσιακή νίκη. Αν δούλευα στην Colgate, θα είχα βρει αυτό που έψαχνα. Επίσης θα είχα βρει και καμμιά έκπτωση στις οδοντόβουρτσες αλλά ας μην πάμε εκεί (πάνε οι τροφές).

Σίγουρα δε γνωριζόντουσαν μεταξύ τους. Όποιος ερχόταν, κοίταζε τους παρευρισκόμενους, αναγνώριζε ένα-δυό γνωστούς και χάριζε ένα γάργαρο "Καλησπέρα σας" στους υπόλοιπους, οι οποίοι του το ανταπέδιδαν. Παρά τις προσπάθειές μου δεν κατάφερα να υποκλέψω τον κοινό παρονομαστή που τους είχε συγκεντρώσει εκεί (πέραν του καλού μπιφτεκιού φυσικά αλλά μου φαίνεται πως αυτό το έχετε καταλάβει μέχρι τώρα). Αν έπρεπε να μαντέψω θα έλεγα πως ήταν αστυνομικοί που είχαν βγει για φαγητό μετά τη δουλειά αφού, όμως, πρώτα πέρασαν από τα σπίτια τους για να φρεσκαριστούν. Τ' ορκίζομαι πως τέτοια χαμόγελα πρέπει να είχαν όταν ήταν μικρά παιδιά. Δεν ανέδυαν μοναχά χαρά αλλά και μια αθωότητα, μια σκανδαλιά, ένα "Επιτέλους μόνοι". Μόνο η σφεντόνα τους έλειπε.

Είχαν μαζευτεί γύρω στους 15 όταν έσκασε μύτη μια... γυναίκα. Φτου ρε ούστη. Ξαφνικά τα χαμόγελα έγιναν σαν εκείνων των τύπων του "Μαλλιά για πάντα" (πριν). Δεν ήταν τόσο ότι τους ξενέρωσε, όσο ότι κάποιοι άρχισαν ν' ασχολούνται μαζί της, χαλώντας την ομοιογένεια του τραπεζιού. Άλλοι θυμήθηκαν πως πεινούν, άλλοι βάλθηκαν να παραγγείλουν κρασί.

Η ιστορία δεν καταλήγει πουθενά. Το ότι όμως τελικά πήραν την απόφαση και παράγγειλαν τρία μισόκιλα κρασί (για δεκαπέντε άνδρες!! και μια γυναίκα) για ν' αποφασίσουν ποιά από τις τρεις ποικιλίες (κόκκινο, λευκό, ροζέ) τους αρέσει, ε αυτό, όπως και η απόφαση, είναι 100% γένους θηλυκού.

καγκουρό εξ' ουρανού !

2004-09-11T17:16:00.000+03:00

...τι θα καταλαβουμε; τι θα καζαντίσουμε;
το ερώτημα όμως δεν ήταν τι θα καζαντίσουμε; αλλά τι σημαίνει
καζαντίζω; μετά από τόσα χρόνια που το ακούω απόφάσισα να
τα ψάξω να μάθω τι σημαίνει "καζαντίζω".
Σκέφτηκα προς στιγμή να ανάψω τον προβολέα της gotham city που σχηματίζει την φιγούρα του Μπαμπινιώτη στον ουρανό της πόλης, αλλά δεν βαριέσαι; ας ανοίξω το λεξικό του.
Ενα από τα προβλήματα όταν ψάχνω μια λέξη στις 2.000 σελίδες του
λεξικού είναι ότι ως που να τη βρω, έχουν παρελάσει από μπροστά μου χιλιάδες λέξεις με αποτέλεσμα να ξεχνάω τι ψάχνω.
έτσι λοιπόν πλησιάζοντας στο καζαντίζω βλέπω ένα πλαίσιο με τίτλο
"καγκουρό - μάννα (το)" και αντιγράφω...
<< Από τις περίεργες συμπτώσεις στην ιστορία των λέξεων είναι και αυτή που συνδέει μια παράλληλη ετυμολογική προέλευση δύο άσχετων μεταξύ τους λέξεων, των λέξεων καγκουρό και μάννα (το). Αν αληθεύει (πράγμα που δεν είναι βέβαιο) ότι η λέξη καγκουρό προήλθε από τη λέξη "ka gouro" των ιθαγενών της Αυστραλίας, που σήμαινε <<δεν ξέρω>> ( απάντηση που δώθηκε κατά την παράδοση στον εξερευνητή J.Cook, όταν ρώτησε έναν ιθαγενή ποιό είναι το όνομα του πρωτόγνωρου για εκείνον ζώου), τότε η δημιουργία της λέξης μοιάζει με εκείνη της λέξης μάννα. Σύμφωνα με την Π.Δ. μάννα ήταν η ερώτηση <<τι είναι τούτο>> (από εβρ. man hu?) που απηύθυναν οι Εβραίοι μεταξύ τους με απορία, όταν ο Θεός τους έστειλε το μάννα αντί του άρτου. Επομένως, τόσο η λέξη καγκουρό όσο και η λέξη μάννα προήλθαν από τη δήλωση απορίας και άγνοιας για αυτό που δήλωσε τελικά κάθεμία από τις δύο λέξεις >>

Υ.Γ. τι σημαίνει "καζαντίζω" ; ααααα! ka gouro !

Σαγήνη ( ή η δύναμη κάποιου να γοητεύει)

2004-09-10T23:14:00.000+03:00

Γιατί μας ελκύει το τέλος των πραγμάτων; Γιατί κανείς πλέον δεν υμνεί την αυγή, ενώ όλοι υμνούν τη δύση; Γιατί μας ελκύει περισσότερο η πτώση της Τροίας απ' όσο οι περιπέτειες των Αχαιών; Γιατί ενστικτωδώς σκεφτόμαστε την ήττα του Βατερλώ και όχι τη νίκη; Γιατί η τραγωδία έχει κερδίσει ένα σεβασμό που η κωμωδία δεν κατορθώνει να προκαλέσει; Γιατί αισθανόμαστε ότι το ευτυχισμένο τέλος είναι πάντα ψεύτικο; Γιατί οι νικημένοι είναι για τη μνήμη οι νικητές; Γιατί ο βίαιος θάνατος είναι τώρα τόσο εύκολος; Στο περίφημο κείμενό του για τη «σαγήνη του ολέθρου» ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες παρατηρεί ότι η εποχή μας είναι ικανή μόνο για την τραγωδία και την ελεγεία. Ο εφιάλτης είναι αρκετά πιο ελκυστικός από το όνειρο. Μια βόλτα στα δελτία ειδήσεων και στον τρόπο που παρουσιάζουν τα γεγονότα επιβεβαιώνει τον Αργεντίνο συγγραφέα. Χειμώνιασε και πάλι και πουθενά δεν υπάρχει χώρος για μια αχτίδα φωτός. Ο όλεθρος συνεχίζει να σαγηνεύει...

της Νατάσας Μπαστέα από ΤΑ ΝΕΑ.

τι καλοκαίρι κι αυτό ;

2004-09-06T13:52:00.000+03:00

παίρνουμε ένα σκίτσο του Κυρ, προσθέτουμε μια επιτυχία ακόμα και έχουμε ένα αναμνηστικό του καλοκαιριού του 2004.
Ένα καλοκαίρι που δεν θα ξεχαστεί ποτέ.
Τόσο έντονο που μας έλειψε ο Αύγουστος, ο μήνας της ραθυμίας και της ηρεμίας.
Ο μήνας που δεν υπάρχουν ειδήσεις και σημαντικά γεγονότα.
Αλήθεια που ήταν αυτός ο Αύγουστος φέτος;

φτηνά τσιγάρα

2004-08-27T23:01:00.000+03:00

Link

αδιαμφισβήτητα η καλύτερη σύγχρονη ελληνική ταινία
αριστούργημα !

Τί γαρ οίδας, Λεωνίδας;

2004-08-20T17:47:00.000+03:00

Aυτά τα χαστούκια της πραγματικότητας, πάντα την κατάλληλη στιγμή. Βολτάριζα χθες στο Μοναστηράκι, έφαγα κεμπάπ στο Θανάση, κατέβηκα με τα πόδια προς Θησείο για χώνεψη, κοντοστάθηκα στη συναυλία και έκανα ότι είδους χαζομαρίτσα σε ωθεί να πράξεις η θέα της φωτολουσμένης Ακρόπολης. Μακάριζα την τύχη μου καθότι την ώρα που τα συνειδητοποιούσα όλα αυτά, η κοπέλα που τραγουδούσε ξεκίνησε μια μπλουζ έκδοση του "Summertime" (in Athens).

Ούτε Κεντέρης, ούτε Θάνου στον ορίζοντα.

Μέχρι που ξεπετάχτηκε ο Λέων-ίδας ("τι γαρ οίδας;") Σαμπάνης και οι φλόγες ξαναθέριεψαν. Ας βάλουμε για λίγο στο νου μας την εικόνα του Λεωνίδα που παραπατάει για να κρατήσει την μπάρα και τελικώς κατορθώνει να στεριώσει στο ταπί φέρνοντας το δεξί του πόδι μπροστά. Ας μας έρθει ξανά στα μάτια η κορούλα του Λεωνίδα που αγκαλιάζει τον πατέρα της τόσο δυνατά που τον ρίχνει κάτω και γίνονται μαζί ένα κουβάρι δυο ανθρώπων, μια ανθοδέσμης και ενός χάλκινου μεταλλίου.

2 φορές παραπάνω τεστοστερόνη από τα κανονικά επίπεδα και 2 φορές χειρότερο το συναίσθημα αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων.

Άλλο ένα τέτοιο και πλέον θα πανηγυρίζω μοναχά για αθλητές που θα αγωνίζονται σε άθλημα το οποίο θα θεωρεί "ντόπα" και "βοήθημα" τον διπλό εσπρέσσο πριν τον αγώνα.

ανάβεις φωτιές, ανάβεις κι όλα τα καις!

2004-08-18T02:38:00.000+03:00

Και ξάφνου, ακούγοντας τα μπαμ-μπουμ, βγήκαμε έξω να προλάβουμε τα πυροτεχνήματα.
WoW τρομερά! κατευθείαν όμως παρουσιάζονται οι δύο απορίες που δημιουργούνται κάθε φορά που βλέπουμε πυροτεχνήματα, από που είναι και γιατί τα πετάνε; η πρώτη εικασία "είναι από κανά γάμο στο Γαλάτσι" διήρκησε λιγότερο και από τον κρότο μιας κροτίδας. Η δεύτερη όμως "είναι από το σπίτι της άρσης βαρών στο Γαλάτσι" της οποίας εμπνευστής ήμουν εγώ φάνηκε να μας ικανοποιεί όλους. Άσε που η τοποθεσία Γαλάτσι βρισκόταν και στις δύο υποθέσεις, οπότε φαινόταν σίγουρη.
Το γεγονός ότι τα πυροτεχνήματα παραήταν εντυπωσιακά αλλά και το ότι είχε περάσει κανά δεκάλεπτο "συνεχούς ροής" έδωσαν πληροφορίες για καινούργιες σκέψεις όπως ότι "λίγα είναι τα άτομα που θα μπορούσαν να πληρώσουν για ένα τέτοιο show ". Κοιτώντας καλύτερα το μέρος όπου εκτόξευαν τα πυροτεχνήματα το Γαλάτσι άρχισε να χάνει έδαφος με το Ψυχικό και τη Φιλοθέη να είναι τα φαβορί. Αν προσθέσουμε και το ότι έχουμε ολυμπιακούς αγώνες δεν ήταν δύσκολο για την απομηχανής-υπόθεση-θεά να κάνει την εμφάνιση της
-<< λέτε να είναι από την Γιάννα; >>
πάνω που πήγαμε να συμφωνήσουμε σε όλα ειπώθηκε κάτι πιό σημαντικό
-<<Συγγνώμη ρε παιδιά αυτό εκεί στο δάσος... μήπως είναι φωτιά>>

(Houston we got a problem!)
Το τηλέφωνοοοοοοοοο ρεεεεεε

Υ.Γ. ένα μεγάλο μπράβο στον Λεωνίδα Σαμπάνη γιατί με την υπερπροσπάθεια του και το χάλκινο μετάλλιο μας θύμισε τι συγκινήσεις προσφέρει η άρση βαρών αλλά κυρίως μας θύμισε ότι το σπίτι της άρσης βαρών είναι στη Νίκαια και όχι στο Γαλάτσι.

ΑΘΗΝΑ 13 Αυγούστου 2004

2004-08-14T12:25:00.000+03:00

στιγμιότυπα από την τελετή έναρξης

μόχα

2004-08-13T16:47:00.000+03:00

είναι δίσκοι που βγαίνουν χωρίς φανφάρες και εφέ.
τους ανακαλύπτεις και λες που ήταν τόσο καιρό αυτό.
χρειάζεται μόνο λίγος χρόνος για να καταλάβεις πόσα χρόνια θα περάσεις μαζί του.
μέσα στον κήπο της δικιάς μου μοναξιάς
κάτι παιδιά που γκρέμισαν το φράχτη
μου'παν σε είδαν πάλι απ'έξω να περνάς και
ύστερα είπαν η αγάπη θα΄ρθει θα'ρθει.
στίχοι που έχουν ζήσει έρωτες και λύπες, στίχοι που έχουν πετάξει, που έχουν ταξιδέψει σε θάλασσες, στίχοι για χρόνια φυλακισμένοι δραπέτευσαν.
το ωραιότερο τραγούδι που'χω ακούσει
το είπε ένας καπετάνιος πριν πεθάνει
"το πιο ωραίο είναι το επόμενο λιμάνι"
Αφού λοιπόν ξεχάστηκα λέγεται ο προσωπικός δίσκος του Παύλου Παυλίδη με τους στίχους του και την φωνή του να σε ταξιδεύουν χωρίς την παρουσία ηλεκτρονικής μουσικής που έκανε ολοένα και πιο αισθητή την παρουσία της στους τελευταίους δίσκους των σπαθιών.
Κατηφορίζαμε τις θάλασσες παρέα
και τα νησιά μας χαιρετούσαν μεθυσμένα
μας τραγουδούσανε πουλιά παραδεισένια
ήταν ωραία η ζωή ήταν ωραία
Μα ξεχαστήκαμε και βγήκαμε από το χάρτη
και άρχισε η νύχτα πάλι νύχτα να ζητάει
κάποιον να πάρει αγκαλιά να του μιλάει
τον πιο μικρό τον πιο αθώο ναύτη
Μόχα ο τρελλός Μόχα ο σοφός Μόχα ο πνιγμένος
Μόχα αυτός που όσο αν πιεί δε μεθεάει
μεσ στο λιμάνι τριγυρνάει μαγεμένος
Μόχα αυτός που όλο τα κύματα κοιτάει.

Ευτυχισμένος ο καινούργιος Αύγουστος

2004-08-12T04:46:00.000+03:00

Αυτή η ομορφιά της Αθήνας, ιδιαιτέρως κατά το βραδάκι που δροσίζει και φωταγωγείται οτιδήποτε άξιο φωτός, μπορεί να συγκριθεί μόνο με την παραμονή της πρωτοχρονιάς κάθε έτους. Μόνο που αυτή τη φορά, την έχουμε κάθε μέρα και για όλον το μήνα. Θέλω να καταλήξω πως... ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΚΑΙ ΜΟΥ ΚΛΕΒΕΙ ΤΑ ΔΩΡΑ... να τα φέρει αμέσως πίσω γιατί αλλιώς θα τον καταραστώ να βρεθεί κλεισμένος σ' ένα δωμάτιο με τον Απόστολο Γκλέτσο ο οποίος θα έχει όρεξη για πολιτική συζήτηση με ολίγον από θρησκεία. Πωπω, πήγε 05.00; Καλημέρα!

Ποιός είν' αυτός ο αψηλός;

2004-08-10T23:22:00.000+03:00

Μια μικρή λεπτομέρεια. Όταν ένας ασθενής στην ίδια κλινική, ρώτησε τον Μαραντόνα "Εσύ ποιός είσαι;", ο Ντιέγκο απάντησε "Ο Μαραντόνα" και ο ασθενής αναφώνησε "Καλά οκ, τότε κι εγώ είμαι ο... Πελέ". (true story)

Όταν ο μακαρίτης Άιρτον Σένα βρισκόταν στο Λονδίνο για τον αγώνα του Σίλβερστοουν, έτρεχε με την Porsche του με 120mph (περίπου 185 χιλιόμετρα ανά ώρα) και τον σταμάτησε η τροχαία. Όταν ο Άγγλος αστυνομικός διαπίστωσε με πόσα πήγαινε, του είπε: "Καλά ρε μεγάλε, ποιός νομίζεις πως είσαι; Ο Νάιτζελ Μάνσελ;". (true story)

Ποιός είναι αυτός ο τρελλός;

2004-08-10T23:01:00.000+03:00

Αυτο πρέπει να ακούγεται στην ψυχιατρική κλινική της Αργεντινής όπου νοσηλεύεται ο Ντιέγκο Μαραντόνα, στην προσπάθεια του να απεξαρτηθεί πλήρως (...) από την κοκα'ί'νη.
Σύμφωνα με τον ίδιο σε αυτήν την κλινική υπάρχει ένας που πιστεύει ότι είναι ο Ναπολέων κάποιος άλλος που πιστεύει ότι είναι ο (εθνικός ήρωας) στρατηγός Σαν Μάρτιν, οπότε όταν λέει και αυτός ότι είναι ο Μαραντόνα... δεν τον πιστεύει κανείς.

Ένα λαχταριστό κομμάτι

2004-08-10T22:51:00.000+03:00

Ο πραγματικός σχολιασμός της καθημερινότητας και ο καθημερινός σχολιασμός της πραγματικότας, σε συσκευασία πίτας. Νοστιμότερα δε γίνεται!