10 λεπτά διάβασμα

Μετά τη μηνιαία νηστεία καθημερινόπιτας που μου αυτο-επέβαλα, επιστρέφω σε πολύ καλύτερη ψυχολογική κατάσταση και με μια όχι ριζική αλλά σίγουρα χρηστική πρόταση.

Αφορμές για την πρόταση (υπομονή - έρχεται κι αυτή - απλώς μου αρέσουν οι πρόλογοι) βρήκα αρκετές τον τελευταίο μήνα που χρησιμοποίησα το μετρό για τις μετακινήσεις μου. Όποτε τύγχαινε να επιβιβάζομαι χωρίς το βιβλίο μου, εκνευριζόμουν γιατί δεν είχα κάτι να διαβάσω και απέμενα να κοιτάζω τον χάρτη των δρομολογίων, μετρώντας υπομονετικά και αντίστροφα μέχρι τη στάση που κατέβαινα. Εφημερίδα (ή έστω διαφημιστικό φυλλάδιο) στα καθίσματα, ούτε για δείγμα. Μέχρι και οι τύποι με τις δωρεάν εφημερίδες, έφευγαν και τις έπαιρναν μαζί τους, προφανώς για τη συλλεκτική τους αξία καθώς αναγνωστική, σας διαβεβαιώνω, δεν έχουν καμμία.

Γι' αυτό κι εγώ, αγόρασα μια (αθλητική) εφημερίδα, τη διάβασα γρήγορα γρήγορα και την άφησα στο κάθισμά μου ως "κληρονομιά" στον επόμενο μιας και αμέσως μετά κατέβηκα στη στάση μου. Τη μεθεπόμενη μέρα άφησα μια "Athens Voice" στις θέσεις που έχει σε κάθε σταθμό. Αύριο ψήνομαι για μια Ελευθεροτυπία.

Κάνω λοιπόν την πρόταση προς όλους εμάς, τους γευσιγνώστες της Καθημερινόπιτας. Χρησιμοποιείτε δημόσια συγκοινωνία; Συμπεριφερθείτε δημόσια. Αφήστε κι εσείς όποιο έντυπο μπορείτε, χωρίς φυσικά να ρυπαίνετε, στα καθίσματα του κάθε μέσου.

Στην καλύτερη περίπτωση, θα έχετε δώσει 10 λεπτά διάβασμα στον επόμενο επιβάτη και θα έχετε καθαρίσει το κάρμα σας από την αρνητική του ενέργεια.

Στη χειρότερη περίπτωση, θα ακούσετε να σας λένε "Νεαρέ/ή, ξέχασες την εφημερίδα σου".

5 σχόλια:

arkoudos είπε...

Το κάνω, όποτε έχω ευκαιρία, εδώ και χρόνια. Βιβλία, εφημερίδες - αλλά σπάνια μέσα στο τραίνο, καθώς, όπως έχω παρατηρήσει, υπάρχουν φορές όπου ο επόμενος δεν κάθεται, γιατί νομίζει οτι η θέση είναι κρατημένη - ή κάτι τέτοιο.

Υπάρχει όμως και σε μεγαλύτερη διάσταση από την τοπική, δική μας.

Ένα project όπου αφήνεις ένα βιβλίο, και παρακολουθείς την πορεία του στο Internet. Το έχω χάσει, όποτε αν βρει κανείς το Link ας το δώσει...

theresident είπε...

Τί ωραία ιδέα!
Για την ακρίβεια, ακόμα καλύτερη θα ήταν μία συνδυαστική πρόταση μεταξύ της ιδέας σου και του comment του Αρκούδου.
Π.χ. αφήνεις ένα βιβλίο, μια εφημερίδα κ.λ.π. και περιμένεις να δεις πως θα εξελιχθεί, τί θα ξαναφτάσει στα χέρια σου, αν ξεκίνησες μία νέα "μόδα", αν αυτή εξαπλωθεί σαν μυστικός κώδικας μεταξύ καποιων κ.ο.κ.

Εκτός απ΄αυτά πάντως, είναι έτσι κι αλλιώς μια ωραία ιδέα. Ανθρώπινη. Και δημόσια.

Alkiss είπε...

Δεν είναι δικιά μου ιδέα (το έχω δει στα τρένα του εξωτερικού) - πρόταση είναι.

Με την αφορμή να πω άλλη μια πρόταση-κανόνα: Όταν ανεβαίνουμε/κατεβαίνουμε με τις κυλιόμενες σκάλες καθόμαστε ΠΑΝΤΑ στα δεξιά, αφήνοντας την αριστερή λωρίδα ΚΕΝΗ για όσους βιάζονται.

Ίσως να σας φαίνεται ασήμαντο αλλά σας παρακαλώ (και σας προκαλώ) να με θυμηθείτε όταν βιάζεστε όσο τίποτα άλλο και βρίσκετε στην αριστερή λωρίδα ένα μοσχάρι (όχι κανονικό).

LogΆριθμοΣ είπε...

Ή και μια μοσχάρο..
Τί γίνεται όμως όταν παρόλο που βιάζεσαι βρίσκεις μπροστά σου, ένα πλάσμα, μα ένα πλάσμα. Για πες!
Μένεις με το βλέμμα του Αρκά ή δεν μένεις?

LogΆριθμοΣ είπε...

Ακριβώς μία ωραία ιδέα και ανθρώπινη και δημόσια.
Και να αφήσεις ένα σχόλιο πάνω στην εφημερίδα. Οτι να΄ναι, για οτιδήποτε. Και όταν (αν) φθάσει πάλι στα χέρια σου, να δεις τι θα έχουν γράψει οι άλλοι. Και κάποιοι μπορεί να είναι και blogers!