Τα πανέρια στην κυρία από 'μένα

Τί ήθελα να πώ; Α, ναι. Τα πιό αστεία περιστατικά που μου συνέβησαν τα Χριστούγεννα:


1. Η φάτσα μου όταν είδα ένα αυτοκίνητο να έχει παρκάρει με τη μούρη στο πεζοδρόμιο με αποτέλεσμα να μπορεί να περνάει μόνο ένας πεζός τη φορά. Φυσικά και έδωσα προτεραιότητα στην κυρία που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση κραδαίνοντας (και όχι κρατώντας) μια σακούλα σούπερ-μάρκετ. Εκείνη, πέρασε γρήγορα και μ' ευχαρίστησε με τον τρόπο της: όπως περνούσε, σήκωσε ψηλά τη σακούλα (για να την περάσει πάνω από το καπό του αυτοκινήτου) και την προσγείωσε στο γόνατο του αριστερού ποδιού μου. Ήταν ανάγκη να έχει αγοράσει τόσες κονσέρβες;

2. Το ότι αποφάσισα να αναφέρομαι στα "Σκυλάδικα" ως "Μπουζούκια". Σε λίγο μπορεί να ζητήσω παραγγελιά και το "Με κυνηγούν τά 'δέρφι-ά σου"

3. Το ότι το δίπλα τραπέζι στα "Μπουζούκια" είχε μόνο ένα ζευγάρι (σε αντίθεση με τη δικιά μας οχτάδα) που ο 28άρης νεαρός είχε κλείσει για την 27άρα νεαρά. Και νά τα γουίσκια τα "Haig" (τί της βρίσκουν πιά αυτής της κωλομάρκας...), και να οι χαιρετούρες με το μισό μαγαζί και νά οι αφιερώσεις σε κάθε αγαπησιάρικο σουξεδάκι. Τα πήγαινε αρκετά καλά, δε λέω. Η κορύφωση ήταν όταν η ορχήστρα έπαιζε το "Μού 'χεις κάνει τη ζωή μου, κό-λά-σή" (θα σου φύγω και θα φταίς για ό-λα-σύ). Πήρε 10 πανέρια (από φελιζόλ) με γαρούφαλλα και τα άδειασε μπροστά της, επάνω στο τραπέζι. Για να κάνει μάλιστα το πάθος του πιο εντυπωσιακό, έπαιρνε ένα-ένα τα φελιζολένια πανέρια και τα... ΕΣΠΑΓΕ στο ΚΕΦΑΛΙ της κοπέλας που συνόδευε. Ρουά ματ. Ώρα για νέο κεφάλαιο στο gentleman's manners.

4. Αμέσως μετά το περιστατικό 1. άκουσα πίσω μου έναν ήχο "Γκρουν, γκρουν, γκρουν" ο οποίος συνεχίστηκε για τα επόμενα 8 μέτρα που κούτσαινα (βλέπε ξανά: Περιστατικό 1) βαδίζοντας αργά επί του πεζοδρομίου. Δεν άντεξα και γύρισα να δω από πού ερχότανε και σχεδόν τράκαρα μ' ένα μηχανάκι (!), το οποίο μόλις είδε το κενό πήγε να με προσπεράσει. Σας παραθέτω τον διάλογο:

"Εεεεε"
"Ναί. Έλα, τί θες;" (άργησε ν' απαντήσει γιατί στην αρχή νόμισε πως ήμουν γνωστός του, φαίνεται θα περνάει συχνά απ' εκεί)
"Καλά ρε φίλε, πάνω στο πεζοδρόμιο;"
"Σιγά μωρέ, πώς κάνεις έτσι. Από πίσω σου ήμουνα"
"Έρχομαι εγώ από πίσω σου στον δρόμο;"
"Καλά ντε. Δε λες πως δε σου είπα να κάνεις άκρη..."
"Χρόνια πολλά και φόρα κράνος"
"Νά 'σαι καλά. Χρόνια πολλά" (μια φιλία γεννιέται)


Και εις άλλα (περιστατικά) με υγείαν (και λιγότερες κονσέρβες, παρακαλώ θερμά)

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Keep it up Alkiss! Ωραία τα περιστατικά σου.
Να είσαι ευγνώμων για την "καλή" κυρία με τις κονσέρβες και τον καλοκάγαθο μοτοσυκλετιστή.
Προσωπικά θέλω να ευχηθώ ΚΑΚΉ ΨΥΧΡΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΔΗ ΧΡΟΝΙΑ στην ηλίθια με το Άλφα Ρομέο και το πορτοκαλί μαλλί που προσπάθησε να με πετάξει από το δρόμο στον γκρεμό στις ανηφόρες του Δομοκού σήμερα το πρωί...
Ιφιμέδεια