This is Not For You*

Αγαπάω το παλιό μου αυτοκίνητο (citroen zx, 12 ετών) γιατί:

1. Μπορώ να χτυπάω τα χέρια μου δυνατά στο τιμόνι όταν ακούω το (ροκ κομμάτι της προτίμησής σας) "Somebody Told Me - Killers" χωρίς να φοβάμαι μήπως ανοίξει ο αερόσακος την ώρα που περιμένω να "ανοίξει" το φανάρι.

2. Μπορώ να αφήσω κάτι στο πίσω κάθισμα και να είμαι σίγουρος πως θα το βρω εκεί 3 μήνες μετά. Εξαιρούνται φαγώσιμα - αν δεν θέλω να το γυρίσω στην καλλιέργεια.

3. Παρκάρω υπέροχα. Ούτε αν είναι στενά με νοιάζει, ούτε αν εξέχει ο "κώλος" λίγους πόντους, ούτε αν το κοιτάει έντονα το μηχανάκι που σκανάρει τις γειτονιές, ούτε αν έχει βγει παγανιά ο μανιακός με το κοπίδι που χαράσσει ότι φέρει αστέρι μερσεντές

4. Ξεπαρκάρω υπέροχα. Ήρθες μετά από εμένα και πάρκαρες κολλητά πίσω μου γιατί αλλιώς θα εξείχε 3 πόντους ο προφυλακτήρας σου; Νόου προμπλέμοου. Ξεπαρκάρω με τη μέθοδο της ακοής (έλα, έλα, έλα, ζντουπ).

5. Έχει μεγάλους χώρους. Μια φορά δοκίμασα να βγω από τη θέση του συνοδηγού (όντας στη θέση του οδηγού) από ένα peugeuot 206 και ένιωσα και το χειρόφρενο και το λεβιέ και την οροφή ταυτόχρονα.

6. Δε νιώθω ενοχές αν δεν το πλύνω για 1 εβδομάδα. Άσε που οι χαμογελαστοί Πακιστανοί στο φανάρι πριν τη δουλειά μου, φροντίζουν πάντα να είναι γυαλιστερό το μπροστά και πίσω τζάμι. Με το αζημίωτο φυσικά (Τόσο αζημίωτο που πλέον με χαιρετούν και όταν ψιλοβρέχει μου το καθαρίζουν δωρεάν!).

7. Τα πίσω ηχεία δουλεύουν ανάλογα με τη διάθεσή τους. Το καταλαβαίνω όταν ακούω ξαφνικά έναν ήχο και σηκώνω το κινητό για να απαντήσω μόνο για να διαπιστώσω πως δε με καλεί κανείς. Όταν όμως δεν είναι το κινητό, η έκπληξη είναι πιο γλυκιά και από Μυτιληνιά μπουγάτσα (κανέλλα, ζάχαρη και από πάνω... μέλι).

8. Δε χρωστάω 250 ευρώ το μήνα για τους επόμενους 60 μήνες της ζωής μου.

9. Κάθε μικρή λακουβίτσα ή βαθούλωμα που ανακαλύπτω (συνήθως κανά μήνα αφού έχει συμβεί) νιώθω σα να προστίθεται άλλο ένα γαλόνι στη στολή του.

Αυτά. Όπως οδηγούσα και σκεφτόμουν πως αγαπάω το αυτοκινητό μου είπα πως θα γράψω 9 λόγους. Όχι 100 γιατί πλησιάζουν γιορτές και θα γεμίσουμε με 100 πράγματα που πρέπει να κάνουμε πριν πεθάνουμε ή πριν περάσει το 2005 ή πριν έρθει η ώρα να κάνουμε το 101ο. Όχι 10 γιατί παραείναι τέλειο. Όχι 8 γιατί παραείναι στρογγυλό. 9.

*Not For You by Pearl Jam

5 σχόλια:

diafanos είπε...

Σε ένα Citroen LNάκι έμαθα να οδηγάω. Μου το θύμισες...

Ανώνυμος είπε...

«Εχω ένα αυτοκίνητο που όλο, όλο τρέχει και πού θα σταματήσει το αυτοκίνητο αυτό; Και τι χρώμα θα... ζητήσει το αυτοκίνητο αυτό;». Εμένα αυτό το λάχνισμα* μου 'ρθε στο μυαλό διαβάζοντας το post.

mor

*=Λάχνισμα: Ακατανόητο περιπαικτικό ποίημα που καθορίζει συχνά τη μοίρα του καθενός στο παιγνίδι. Ετερο παράδειγμα λαχνίσματος: «Κοπερτί το κοπερτί τάπι τάπι ρούσι, κοπερτί το κοπερτί τάπι τάπι γκρι».

arkoudos είπε...

Δεν έχω δίπλωμα (παρότι τριαντάρησα) οπότε δεν έχω αυτοκίνητο. Αλλά με αυτό το post, λυπάμαι που δεν έχω και εγώ ένα παλιό αυτοκίνητο, να έχουμε κάνει μαζί τις βόλτες μας, να έχει ακούσει τα κουλά μου, να με έχει παει σε χαρές...

Εχω ποδήλατο όμως, κάνει;

krios3804 είπε...

Κάποτε, σε μια συζήτηση που είχα με έναν φίλο μου, του είχα πει το εξής :

¨ Το αυτοκίνητό μου είναι ο μόνος χώρος που αισθάνομαι ελεύθερη.¨

Βλέπεις μένω με τους γονείς μου, ακόμη και γι’ αυτό μπορώ να κάνω ότι θέλω μέσα σε αυτό.

Ακόμη και η διαδρομή μετά την δουλειά με κάνει και αισθάνομαι υπέροχα. Με χαλαρώνει...

Μέσα στο κορσάκι, μπορώ να βάλω τη μουσική όσο δυνατά θέλω εγώ, ειδικά το χειμώνα που έχω κλειστά τα παράθυρα, να τραγουδάω, να γελάω, να βρίζω τον μπροστινό που πάει σαν κότα, ακόμη και να κλάψω με την ησυχία μου. Βάζω τα γυαλιά μου, και κάνω ότι γουστάρω. Απολαμβάνω τις στιγμές ηρεμίας και μοναξιάς .

Αν και καινούργιο, αλλά τρακαρισμένο μια φορά μόνο, αν και σκάω 200 ευρώ το μήνα, για τους υπόλοιπους 21 μήνες της ζωής μου, δεν έχω την τρέλα που έχουν οι περισσότεροι. Εγώ το βλέπω αλλιώς αυτό το ¨ αντικείμενο ¨ .

Απολαμβάνω την ελευθερία που μου δίνει...

Alkiss είπε...

Έμαθα να οδηγώ ανάποδα. Σε δεξιοτίμονο αυτοκίνητο. Ήταν ένα Vauxhall (Οpel) Nova (Corsa) το οποίο μου άρεσε γιατί έκρυβε ένα εύγευστο αστείο πίσω του. Όταν η Opel είχε πρωτοβγάλει το Opel Corsa το είχε ονομάσει Opel Nova (στην Αγγλία Vauxhall Νοva) και το είχε λανσάρει σε όλη την Ευρώπη. Έλα όμως που στην Ισπανία το Nova μεταφέρεται ως "No Va", δηλαδή "Δεν προχωράει". Όπως καταλαβαίνουμε... ούτε οι πωλήσεις προχώρησαν! Γι' αυτό και αργότερα έγινε "Corsa".

Στο citroenaki πάντως τη ζωή ποδήλατο του την έχω κάνει εγώ, ίσως επειδή είναι καλόβολο και παρκάρει όπου του ζητήσω.

Η ελευθερία του ανεκτίμητη - όσο και οι διάφοροι ήχοι του σε κάθε λακούβα που -τεμπέλικα- του γνωρίζω