Λιγότερη γκλαμουριά, περισσότερη καυτερή πιπεριά.

Χθες το βράδυ, γυρνούσα από κάτι κοινωνικά γενέθλια και πέρασα έξω από τον φημισμένο πια "Μπαϊρακτάρη". "Φημισμένο" γιατί εκεί έχει καθιερώσει ο Κωστάκης τα ραντεβού του με τους βουλευτές του και "πια" γιατί για εμένα φημισμένος είναι ο απέναντι "Θανάσης" που ανέκαθεν προτιμούσα και προτιμώ. Συν ότι ο "Θανάσης", άμα είσαι μερακλής και του το ζητήσεις, σου βάζει μέσα στο κεμπάπ και μια καυτερή πράσινη τηγανητή πιπεριά.

Ω καιροί, ω ορέξεις

Με έπιασαν τα γέλια όταν θυμήθηκα πως λίγο καιρό πριν το επιτελείο του Γιωργάκη θέλοντας να απαντήσει στα -γεμάτα τσίκνα- συμπόσια του Κωστάκη αλλά και να αναδείξει το εναλλακτικό Ευρωπαϊκό προφίλ του, είχε οργανώσει μια συνεστίαση σε μεζεδοπωλείο στου Ψυρρή όπου "τίμησαν τους εκλεκτούς μεζέδες". Καταλάβατε; Η ΝΔ πήγαινε για κεμπάπ, κοψίδια και ροζέ βαρελίσιο και το ΠΑΣΟΚ για σαλάτα ρόκα-ξυνότυρο Μυκόνου-βαλσάμικο, σαγανάκι γαρίδα και μοσχοφίλερο. Το ΠΑΣΟΚ να κλίνει προς την γκλαμουριά και η ΝΔ προς την καυτερή πιπεριά.

Νταβατζήδες

Με τους μεζέδες και τα κοψίδια ξεχάστηκα. Νταβατζήδες. Αναρωτιόμουν ρε παιδί μου πως είναι δυνατόν να "ξέφυγε" αυτός ο χαρακτηρισμός από τον Καραμανλή, τη στιγμή που συντρώγει με τα "δικά του παιδιά" (μη ξεχνιόμαστε).

Αν με ρωτήσετε τι πιστεύω την παρούσα στιγμή θα έλεγα πως δεν του ξέφυγε. Ο Κωστάκης τους το είπε, τους ορμήνευσε να το διαρρεύσουν και ταυτόχρονα δεσμεύτηκε πως δε θα το παραδεχτεί δημοσίως.

Γιατί όμως τους είπε "νταβατζήδες"; Αυτό ήταν που με απασχολούσε, καθότι η λέξη παραείναι "χοντρή" για να ξεφύγει έτσι αλόγιστα. Σιγά σιγά αποκαλύπτεται κι αυτό.

Νταβατζήδες τους είπε γιατί ήθελε να το μάθει ο κοσμάκης. Αν ήθελε να το μάθαιναν οι 300, θα τους έλεγε "διαπλεκόμενους", "εργολάβους" και "μεγάλα συμφέροντα", οτιδήποτε θα ήταν γενικόλογο και αόριστο. Αυτό όμως το έκανε ο Σημίτης όταν χουρχούριζε (επειδή τον χάιδευαν;). Τώρα το μήνυμα έπρεπε να περάσει.

Την επομένη οι νταβατζήδες άρχισαν να μιλάνε για "λαϊκισμούς και εκχυδαϊσμούς της πολιτικής ζωής".

Πως το ευχαριστιέμαι. Ιδιαιτέρως αυτό το άρθρο του Τεγόπουλου που μπλαμπλαΐζει για το πως η πολιτική εξουσία μπερδεύεται με τη δικαστική (σσ: αναφέρεται στον Υπουργό Δικαιοσύνης που υπέδειξε στα αρμόδια δικαστικά όργανα να ξανανοίξουν τις υποθέσεις του Χρηματιστηρίου και των τρις που "χάθηκαν - ο ευρών αμοιφθήσεται") και αν είναι δυνατόν και τι θα πει ο κόσμος και σας παρακαλώ και απαπαπαπαπαπαπά και παπαροπαπαρούνες και η πίεση της κοινής γνώμης που ψάχνει εξιλαστήρια θύματα.

Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΨΑΧΝΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΕ. Και τους νταβατζήδες που τα χειρίζονται.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Φτου! Δηλαδή εγώ που την κοπάνησα απ' το Χρηματιστήριο νωρίς (και με κάτι επιπλέον φράγκα στην τσέπη) να τα δώσω πίσω;

Ασχετο, αλλά σκέφτομαι καμμιά φορά ...
Αυτοί στήσανε τη φάση και τα φάγανε χοντρά. Όσοι, όμως, στήριξαν τη σαπουνόφουσκα και "παίξανε" αυτά που δεν είχανε, δεν φέρουν ευθύνη; Τώρα θα μου πείτε, το όνειρο του εύκολου κέρδους (και καπάκι της ανεύθυνης βουλιμίας για όλο και περισσότερα, μιας και εύκολο κέρδος στην αρχή της ιστορίας βγήκε για όλους) το πληρώσανε, σε αντίθεση με τους πρώτους. Όντως. Αλλά αυτό μειώνει το ξεφτιλίκι και των μεν και των δε;

DiS

Alkiss είπε...

Το έχω σκεφτεί πολλές φορές. Πως στο κάτω κάτω όσοι φέρθηκαν συνετά, όσοι "έκατσαν στ' αυγά τους" και όσοι δεν ήταν άπληστοι (και αποχώρησαν όσο κέρδιζαν) δεν έχασαν χρήματα. Μια χαρά μέχρις εδώ.

Μετά όμως μου έρχονται κατά νου οι δηλώσεις του τότε τσάρου της Οικονομίας, του στρατάρχη Γιάννου Παπαντωνίου πως "Δεν υπάρχει θέμα "φούσκας" στο ελληνικό χρηματιστήριο. Υπάρχει νομοθεσία και θεσμικό πλαίσιο". Αυτές οι δηλώσεις αναιρούν και τους συνετούς, μιας και τους επιβεβαιώνει τη σύνεση ο Υπουργός ο ίδιος, και τις κλώσσες, μιας και τους προτρέπει ο Υπουργός ο ίδιος.
Η τρίτη κατηγορία καλά έκανε και σε καλή μεριά.

titania είπε...

Πιο πολύ με νευριάζει η μνήμη χρυσόψαρου που έχουμε ως λαός...
Πρέπει να έχουμε την πιο sort-term memory ever!
Ψήφος στον Θανάση και από μένα...