Τι Μεγάλη Αλβανία, τι Μεγάλη Μ...

Τι Μεγάλη Μ... ακεδονία εννοώ.

Ξεκινώ μ' ένα στιχάκι αφιερωμένο στον Alexis Papahelas. Σιγοτραγουδιέται με παράπονο στο ρυθμό του "Γειά σου ρε Αλέφαντε" του συγκροτήματος "Τα Παιδιά από την Πάτρα".

Πάμε λοιπόν:


Γειά σου ρε Αλέξανδρε, είσαι παλικάρι, γειά σου ρε Αλέξανδρε, κράτα όσο μπορείς
(δις)

Όλα ξεκίνησαν στο Βήμα της Κυριακής όταν ο Alex μας τίμησε με το τελευταίο πόνημά του στο οποίο με λίγα λόγια μας εξηγούσε πως αν εκλεγεί ο Τζον Κέρι η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε άμεσο κίνδυνο από την... (μα τον Θεό, κρατηθείτε) "Μεγάλη Αλβανία".

Μου θυμίζει εκείνο το ανέκδοτο με τις δυο λέξεις που λέγαμε και λέμε: "Αλβανός επιχειρηματίας". Παρακαλώ, το ανέκδοτο ας μη ληφθεί ως ρατσιστικό γιατί θα με αναγκάσετε να σας δείξω την κάρτα-μέλους που διατηρώ στην Κου Κλουξ Κλαν, για να σας πείσω πως είμαι αθώος.


Στο θέμα μας τώρα. Και άντε να δεχτώ πως τυχόν συγκρότηση "Μεγάλης Αλβανίας" θα αποτελέσει άλλη μια απειλή για την Ελλάδα. Και άντε να δεχτώ πως θα θέσει σε αβεβαιότητα τον οικονομικό υποσκελισμό που επιχειρούμε ως χώρα στα Βαλκάνια.

Το σκεπτικό με το οποίο ο Papahelas αιτιολογεί τη σάχλα του, είναι ακόμα πιο υποτιμητικό. Υποστηρίζει λοιπόν πως εφ' όσον εκλεγεί ο Κέρι, θ' αναλάβουν θέσεις στο State Department άνθρωποι που είχαν σημαίνοντα ρόλο στο επιτελείο του Μπιλ Κλίντον. Επειδή την τελευταία φορά που οι δημοκρατικοί ήταν στην εξουσία, η στρατηγική τους στα Βαλκάνια ήταν ευνοϊκή (;) προς τους Αλβανούς, αυτή τη φορά θα την πήγαιναν ένα βήμα πιο πέρα και θα συζητούσαν ακόμα και για την Μεγάλη Ιδέα κάθε Αλβανού. Όχι, όχι, μια στοιχειωδώς καλή κυβέρνηση και συνθήκες ζωής και εργασίας. Στη "Μεγάλη Αλβανία" αναφέρεται.

Για να γιγαντώσει δε το επιχείρημα, υποστηρίζει πως ο Κέρι υποστηρίχθηκε στην προεκλογική εκστρατεία του και από τεράστια κονσόρτιουμ Αλβανών και φιλο-Αλβανών επενδυτών που αποβλέπουν και αυτοί στη "Μεγάλη Αλβανία".

Τι άλλο θ' ακούσουμε. Απορώ πραγματικά πως δεν μας αράδιασε και αυτό το παραμύθι με τον Νιγηριανό (στην ιστορία μας Λλβανό) δικτάτορα που είναι δεσμευμένα τα χρήματά του και θέλει τη βοήθεια του τραπεζικού λογαριασμού μας για να τα βγάλει έξω από τη χώρα με αντάλλαγμα ένα γενναίο ποσοστό.

Και όλα αυτά από ποιόν; Τον απεσταλμένο που αναμασάει ρεπορτάζ, τα πασπαλίζει με αύρα σοβαρότητας και μας τα σερβίρει φρέσκα φρέσκα απευθείας από την καλολαδωμένη μηχανή προπαγάνδας των Ρεπουμπλικανών που έχει φτάσει και στα μέρη μας. Από τον βαρυπέπονο δημοσιογράφο που μας δήλωνε στις 03.30 το πρωί (ώρα Ελλάδος) πως μίλησε με το δεξί χέρι του προέδρου Μπους (!) και του είπε πως "τα πρώτα δείγματα δεν είναι καλά, όλα δείχνουν Τζον Κέρι", την ώρα που οι Ρεπουμπλικανοί δήλωναν εξ' αρχής ικανοποιημένοι από τα πρώτα αποτελέσματα που λάμβαναν μέσω των δικών τους exit polls. Έσπαγε και πλάκα δηλαδή.

Κλείνω μ' άλλο ένα στιχάκι αφιερωμένο στον Alex, στον μπάρμπα του τον Μπούστη αλλά και σ' εμένα, μιας και είναι ο μόνος, μέχρις στιγμής, λόγος για τον οποίο έχω κατέβει στους δρόμους: "Μακεδονία ξακουστή, του Αλεξάνδρου η χώρα, που έδιωξες τους Έλληνες κι είσαι στα Σκόπια τώρα".

Δεν υπάρχουν σχόλια: