Μαρέ σεινά χαμό γελάς

Είχα πάει τις προάλλες σε μια ταβερνούλα για μπιφτέκια σπέσιαλ (το εννοούν). Δίπλα μας υπήρχε ένα τραπέζι τεράστιο. Να φανταστείτε πως οι δύο του κεφαλές (οι δυο άκρες) είχαν τέτοια απόσταση μεταξύ τους που αντίστοιχη συναντάς μοναχά σε έπαυλη Άγγλου Λόρδου ή καταστήματος της Nike στην Ινδία ή σε ταβέρνα που φημίζεται για τα μπιφτέκια της.

Όπως καταλαβαίνετε εγώ ανήκα στην τρίτη εκδοχή. Σιγά σιγά το τραπέζι γέμιζε, ακριβώς με τον ίδιο ρυθμό που άδειαζε το πιάτο μου (μεγάλο μπιφτέκι - ουφ - το παράκαναν με τη ντοματούλα στη σχάρα). Ο ένας μεσόκοπος άνδρας μετά τον άλλο, κατέφθαναν στο ραντεβού. Ειλικρινά τέτοιο χαμόγελο σε τόσους πολλούς άνδρες δεν έχω δει ούτε στο γήπεδο μετά από εντυπωσιακή νίκη. Αν δούλευα στην Colgate, θα είχα βρει αυτό που έψαχνα. Επίσης θα είχα βρει και καμμιά έκπτωση στις οδοντόβουρτσες αλλά ας μην πάμε εκεί (πάνε οι τροφές).

Σίγουρα δε γνωριζόντουσαν μεταξύ τους. Όποιος ερχόταν, κοίταζε τους παρευρισκόμενους, αναγνώριζε ένα-δυό γνωστούς και χάριζε ένα γάργαρο "Καλησπέρα σας" στους υπόλοιπους, οι οποίοι του το ανταπέδιδαν. Παρά τις προσπάθειές μου δεν κατάφερα να υποκλέψω τον κοινό παρονομαστή που τους είχε συγκεντρώσει εκεί (πέραν του καλού μπιφτεκιού φυσικά αλλά μου φαίνεται πως αυτό το έχετε καταλάβει μέχρι τώρα). Αν έπρεπε να μαντέψω θα έλεγα πως ήταν αστυνομικοί που είχαν βγει για φαγητό μετά τη δουλειά αφού, όμως, πρώτα πέρασαν από τα σπίτια τους για να φρεσκαριστούν. Τ' ορκίζομαι πως τέτοια χαμόγελα πρέπει να είχαν όταν ήταν μικρά παιδιά. Δεν ανέδυαν μοναχά χαρά αλλά και μια αθωότητα, μια σκανδαλιά, ένα "Επιτέλους μόνοι". Μόνο η σφεντόνα τους έλειπε.

Είχαν μαζευτεί γύρω στους 15 όταν έσκασε μύτη μια... γυναίκα. Φτου ρε ούστη. Ξαφνικά τα χαμόγελα έγιναν σαν εκείνων των τύπων του "Μαλλιά για πάντα" (πριν). Δεν ήταν τόσο ότι τους ξενέρωσε, όσο ότι κάποιοι άρχισαν ν' ασχολούνται μαζί της, χαλώντας την ομοιογένεια του τραπεζιού. Άλλοι θυμήθηκαν πως πεινούν, άλλοι βάλθηκαν να παραγγείλουν κρασί.

Η ιστορία δεν καταλήγει πουθενά. Το ότι όμως τελικά πήραν την απόφαση και παράγγειλαν τρία μισόκιλα κρασί (για δεκαπέντε άνδρες!! και μια γυναίκα) για ν' αποφασίσουν ποιά από τις τρεις ποικιλίες (κόκκινο, λευκό, ροζέ) τους αρέσει, ε αυτό, όπως και η απόφαση, είναι 100% γένους θηλυκού.

Δεν υπάρχουν σχόλια: